บทที่ 107 ใช้เงิน

ในเมื่อฉู่เสี้ยวซิ่นมีเงินในกระเป๋าแล้ว ธรรมชาติก็ย่อมไม่ไปอ้อนวอนคุณนายฉู่อีก ยิ่งไปกว่านั้นการที่ซ่งเทียนเย่าเอ่ยปากให้เขาใช้เงินก้อนนี้ให้หมด ย่อมต้องมีเหตุผลแน่นอน ดังนั้นเขาจึงพาซ่งเทียนเย่าเดินออกไปข้างนอก ซ่งเทียนเย่ากล่าวลาคุณนายฉู่และพี่หง แล้วเดินตามหลังฉู่เสี้ยวซิ่นออกไป คุณนายฉู่เหมือนอยากจะเรียกซ่งเทียนเย่าไว้ตอนที่เขากำลังจะไป แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยปาก

รอจนลูกชายของตนพาซ่งเทียนเย่าออกไปแล้ว คุณนายฉู่ถึงได้พูดกับพี่หงว่า "เสื้อสูทของเลขาซ่งซักจนเก่าแล้ว ให้ช่างเจิ้งจากร้านตัดเสื้อเซี่ยงไฮ้เฟยหงไปตัดชุดให้สามพี่น้อง อาจง อาซิ่น อาจื้อ สักสองสามชุดในช่วงสองวันนี้ แล้วก็แวะตัดให้เลขาซ่งด้วยสักสองชุด ลงบัญชีไว้ที่ฉัน"

"รับทราบค่ะ คุณนาย" พี่หงรีบรับคำ

เมื่อซ่งเทียนเย่าและฉู่เสี้ยวซิ่นมาถึงลานหน้าบ้านตระกูลฉู่ ฉู่เสี้ยวซิ่นก็หันหน้ามามองซ่งเทียนเย่า ซ่งเทียนเย่าผายมือออก "ไม่รู้จักผมเหรอ?"

"เฮ้ย นายกำลังเล่นตลกอะไรวะ? อยู่ดีๆ ก็เอาเงินห้าหมื่นมาให้? แล้วให้ใช้ให้หมด? เตรียมจะไปเช่าเรือใช่ไหม?" ฉู่เสี้ยวซิ่นยื่นมือไปกอดคอซ่งเทียนเย่า ล็อกหัวอีกฝ่ายมาไว้ที่ไหล่ตัวเอง "ฉันกับแม่กำลังสานสัมพันธ์แม่ลูกกันอย่างอบอุ่น ส่วนนายจะไปเที่ยวเรือสำราญดื่มเหล้าจีบหญิงเนี่ยนะ? ไอ้เวร! หักหน้าเจ้านายตัวเองเหรอวะ?"