บทที่ 108 ไข่ปูหลี่อวิ๋นจื่ออร่อยไหม

ณ ใจกลางภัตตาคารเซี่ยงไฮ้แห่งลี่ฉือการ์เด้นไนท์คลับ ภายใต้แชนเดอเลียร์คริสตัลนำเข้าจากอิตาลี โต๊ะกลมกระจกหมุนสองชั้นขนาดมหึมาสำหรับยี่สิบหกที่นั่งถูกจัดเตรียมไว้ บรรดาลูกเศรษฐีที่มักจะไปไหนมาไหนกับฉู่เสี้ยวซิ่นต่างนั่งล้อมวงกัน บางคนก็โอบกอดหญิงคู่ควง บางคนก็โอบกอดนักร้องสาว ทุกคนต่างดื่มกันไปหลายแก้วแล้ว ใบหน้าแดงระเรื่อ กรึ่มๆ กำลังได้ที่ พากันพูดคุยหยอกล้อกับฉู่เสี้ยวซิ่นที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ในขณะที่บรรดานักร้องสาวดาวเด่นของลี่ฉือกลับเอาแต่จ้องมองอาหารที่ทยอยนำมาเสิร์ฟบนโต๊ะจนตาค้าง

ปกติแล้ว อาหารระดับหูฉลาม เป๋าฮื้อ ปลิงทะเล ก็ถือเป็นงานเลี้ยงสุดหรูสำหรับพวกหล่อนแล้ว แต่ทว่าบนโต๊ะนี้ เป๋าฮื้อและปลิงทะเลกลับกลายเป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อยประดับโต๊ะเท่านั้น ส่วนอาหารจานหลักกลับเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศที่หาทานยาก อย่างเช่น ตัวนิ่ม งูสามเหลี่ยม ชะมดแผงหางปล้อง ไก่ดำต้มน้ำซุปงู ซุปถั่งเช่ากระเพาะปลา และซุปหูฉลามหอยเชลล์ ทำเอานักร้องสาวดาวเด่นที่พอจะเคยเห็นโลกมาบ้างถึงกับอ้าปากค้าง ต่างตั้งตารอคอยอาหารจานสุดท้ายที่เป็นไฮไลต์ของมื้อนี้อย่างใจจดใจจ่อ

ส่วนซ่งเทียนเย่า เกาเหลาเฉิง เฉินซิงฟู่ รวมถึงคนขับรถและผู้ติดตามของบรรดาลูกเศรษฐีคนอื่นๆ ถูกจัดให้นั่งแยกไปที่โต๊ะสองตัวบริเวณมุมห้องซ้ายขวาของภัตตาคาร อาหารบนโต๊ะนี้ย่อมไม่หรูหราเท่าโต๊ะใหญ่ตรงกลาง แต่ก็เต็มไปด้วยเมนูไก่ เป็ด ปลา และเนื้อสัตว์มากมาย แถมตรงหน้าทุกคนก็ยังมีซุปหูฉลามวางอยู่คนละชามด้วย

ซ่งเทียนเย่าถือถ้วยชาไว้ในมือ สายตาก็จับจ้องไปที่จางอวี้เหลียงที่นั่งอยู่ทางขวามือของฉู่เสี้ยวซิ่นอย่างมีนัยยะ จางอวี้เหลียงตั้งแต่เดินเข้ามาในภัตตาคารจนถึงตอนนั่งร่วมโต๊ะดื่มกิน วางตัวได้อย่างไร้ที่ติ เขาสามารถเรียกชื่อเพื่อนร่วมแก๊งเพลย์บอยจูดี้ทุกคนได้อย่างสนิทสนม ชวนคุยแค่ไม่กี่ประโยคก็เรียกเสียงหัวเราะอย่างรู้ใจกันได้แล้ว ตอนนี้เขากลายเป็นจุดศูนย์กลางของโต๊ะอาหารไปแล้ว แม้แต่ฉู่เสี้ยวซิ่นก็ยังถือแก้วเหล้ามองจางอวี้เหลียงที่กำลังเล่าเรื่องตลกๆ สมัยไปเรียนที่อเมริกาอย่างตั้งใจ

กะล่อน ฉลาดแกมโกง และชอบทำตัวโดดเด่น นี่คือลักษณะนิสัยของจางอวี้เหลียงที่ซ่งเทียนเย่าประเมินได้ในตอนนี้ ถ้าหมอนี่มีนิสัยแบบนี้จริงๆ การที่เขาจะจับมือกับบริษัทฝูจงมาหลอกฟันกำไรจากลี่คัง แล้วฉวยโอกาสตลบหลังเอาผลประโยชน์ส่วนใหญ่ไป ก็ดูจะเข้ากับนิสัยของเขาดี