บทที่ 111 ความไว้วางใจของสาวงาม ยากจะทำให้ผิดหวัง

กลางดึกสงัด ขณะที่ซ่งเทียนเย่ากับฉู่เสี้ยวซิ่นกำลังคุยเล่นกันเรื่องค่าขนมของวันพรุ่งนี้อยู่ที่ห้องพักในโรงแรมตู้หลี่ซือ สองพี่น้องจางอวี้เหลียงกับจางอวี้หลินก็กำลังวางแผนเล่นงานบริษัทลี่คังของฉู่เสี้ยวซิ่นอยู่ที่บ้านเก่าบนถนนแมคดอนเนลล์

ในเวลาเดียวกัน ซึ่งใกล้จะเข้าสู่วันใหม่แล้ว แองจี้ เพอร์ริส กับมาดามเบธ ก็ยังคงนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องหนังสือของคฤหาสน์หรูบนเขาวิกตอเรียพีคของสือจื้ออี้ นอกจากแสงไฟจากห้องหนังสือชั้นล่างแล้ว หากมองจากภายนอก ก็จะเห็นว่าไฟในห้องนอนใหญ่ชั้นสองของสองสามีภรรยาคู่นี้ยังคงเปิดสว่างอยู่ สือจื้ออี้ถือแก้วไวน์ยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องนอน ท่าทางดูใจเย็น ไม่รีบร้อน ราวกับกำลังรอคอยให้ภรรยากลับมาเข้านอนพร้อมกัน

"รายงานคุณภาพน้ำฉบับนี้ยังมีจุดที่ต้องแก้ไขอยู่นะคะ เรามาแก้กันตอนนี้เลยเถอะค่ะ เชื่อฉันสิคะ ดีกรีด้านอุทกวิทยาจากคณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเมลเบิร์นของฉัน ไม่ได้มีไว้โชว์เฉยๆ นะคะ ในรายงานยังมีบางจุดที่ต้องใช้คำศัพท์ให้เป๊ะกว่านี้ แถมยังมีข้อมูลตัวเลขผิดอยู่ด้วยค่ะ" มาดามเบธหยิบรายงานคุณภาพน้ำฮ่องกงที่แองจี้ เพอร์ริส นำมาให้จากกองเอกสารที่วางระเกะระกะบนโต๊ะขึ้นมา แล้วพูดกับเธอ

บนใบหน้าของแองจี้ เพอร์ริส ไม่มีร่องรอยของความเหนื่อยล้าให้เห็นเลย เธอยิ้มบางๆ ยกแก้วกาแฟที่เย็นชืดขึ้นจิบอย่างสง่างาม "มาดามคะ ฉันเชื่อมั่นในความรู้ความสามารถระดับผู้เชี่ยวชาญด้านอุทกวิทยาเพียงหนึ่งเดียวในฮ่องกงของคุณอย่างแน่นอนค่ะ แต่รายงานฉบับนี้ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลยนะคะ คนฮ่องกงส่วนใหญ่ไม่รู้จักคำศัพท์เฉพาะทางอย่างพวกน้ำบาดาล ชั้นหิน หรือพื้นที่ลุ่มน้ำหรอกค่ะ แล้วพวกเขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ด้วย สิ่งที่พวกเขาแคร์ก็คือ ในท้องพวกเขามีพยาธิอยู่กี่ตัว แล้วยาที่สมาคมอ็อกแฟมกับคุณนำไปแจก จะช่วยขับมันออกมาได้หรือเปล่า ต่างหากล่ะคะ"

"ที่ฮ่องกงอาจจะไม่มีใครรู้ แต่ที่ลอนดอนมีแน่ๆ แองจี้ที่รัก ฉันยอมให้รายงานที่เต็มไปด้วยข้อผิดพลาดแบบนี้หลุดไปถึงมือพวกศาสตราจารย์ตัวจริงที่ลอนดอนไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นคงได้กลายเป็นตัวตลกน่าอับอายไปแน่ๆ เดี๋ยวนะคะ ฉันจำได้ว่าบนชั้นหนังสือมีหนังสืออ้างอิงเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่เล่มนึง ขอบคุณพระเจ้าที่แม่บ้านอุตส่าห์แพ็คหนังสือพวกนี้จากลอนดอนส่งมาให้ถึงฮ่องกง" มาดามเบธลุกจากโต๊ะทำงาน เดินตรงไปที่ชั้นหนังสือ