บทที่ 113 เส้นทางชีวิตต้องเลือกเดินเอง

พูดจบ ซ่งเทียนเย่าก็ไม่สนใจเฉินไท่อีก ปล่อยให้อีกฝ่ายยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ส่วนตัวเองก็หันไปพูดกับเฉินชิงเหวินต่อ "ลูกอมที่ทำเสร็จแล้วในร้านของคุณเนี่ย ใส่ไว้ในลังแบบนี้เฉยๆ เหรอ?"

เฉินชิงเหวินยังไม่ทันได้สติจากคำพูดเมื่อครู่ของซ่งเทียนเย่า พอโดนถามเข้าก็เลยทำหน้าเหลอหลา ร้อง "หา?" ออกมาคำหนึ่ง

ซ่งเทียนเย่าชี้ไปที่ลูกอมทรงเจดีย์ที่เพิ่งทำเสร็จ "แถวนี้มีโรงงานทำถุงพลาสติกเล็กๆ ไหม? ผมอยากสั่งทำถุงพลาสติกแบบมีซิปล็อกขนาดเล็ก เอาไว้ใส่ลูกอมยาพวกนี้ ถุงละสามเม็ด สั่งมาสักร้อยกิโลกรัมก่อนก็ได้"

"โรงงานทำถุงพลาสติกเหรอครับ? แถวๆ นอร์ทพอยท์ก็มีพวกคนเซี่ยงไฮ้เปิดอยู่สองสามเจ้านะครับ แต่คงไม่ต้องใช้เยอะถึงร้อยกิโลกรัมหรอกมั้งครับ ถุงพลาสติกใบเล็กๆ ร้อยกิโลกรัมเนี่ย มันน่าจะได้เป็นแสนๆ ใบเลยนะ" เฉินชิงเหวินได้สติกลับมา มองไปที่ลูกอมทรงเจดีย์พวกนั้นแล้วเสนอแนะว่า "สู้เอากระดาษฟางมาตัดเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วห่อลูกอมสามเม็ดไว้ในห่อเดียว เหมือนที่ร้านขายยาห่อยาจีนไม่ดีกว่าเหรอครับ กระดาษฟางราคาถูกกว่าเยอะเลยนะ"

"ถุงพลาสติกมันพิมพ์โลโก้ด้วยหมึกได้ไง กระดาษฟางทำได้ไหมล่ะ?" ซ่งเทียนเย่าบอกเฉินชิงเหวิน "ผมก็เพิ่งนึกขึ้นได้เมื่อกี้เอง"