บทที่ 115 ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ สรรพสัตว์ล้วนเท่าเทียม

"วิธีการมันก็ไม่มีอะไรน่าภูมิใจหรอกครับ ลูกอมยาก็แค่ฉากบังหน้า จุดประสงค์จริงๆ ก็คืออยากจะรีบหาเงินก้อนใหญ่ให้เร็วที่สุด แล้วค่อยกลับไปทำธุรกิจตามปกติ" ซ่งเทียนเย่าเม้มริมฝีปาก มองไปที่จางอวี้เหลียง สูดหายใจลึกๆ สองครั้งเพื่อปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบ "ลี่คังเตรียมบรรจุภัณฑ์ไว้ล็อตนึง เอาไปสวมรอยยาถ่ายพยาธิพวกนั้นว่าเป็นยา PAS แล้วส่งไปขายที่เวียดนาม จากนั้นก็เอาเงินก้อนนั้นมาเหมาซื้อยาถ่ายพยาธิทั้งหมด เอามาเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ใหม่ สวมรอยเป็นเพนิซิลลิน แล้วส่งไปขายที่แผ่นดินใหญ่ ตอนนี้บริษัทชายฝั่งยุโรปทำธุรกิจยาฝรั่งจนใหญ่โตแล้ว ไม่คุ้มหรอกที่จะใช้วิธีมองสั้นๆ แบบนี้มาทำลายชื่อเสียงตัวเอง แต่ลี่คังไม่เหมือนกัน พอลี่คังสะสมทุนก้อนนี้ได้แล้ว ก็สามารถเปลี่ยนไปทำธุรกิจอื่นได้ คุณจางครับ ตอนนี้คุณยังอยากจะจับมือกับลี่คังทำลายชื่อเสียงในวงการเพื่อแลกกับเงินก้อนนี้อยู่อีกไหมล่ะครับ?"

รอยยิ้มบนใบหน้าของจางอวี้เหลียงค่อยๆ กว้างขึ้น "ไม่เลว ไม่เลวเลย ถ้าต่อไปไม่คิดจะทำธุรกิจสายนี้อีก การใช้วิธีสกปรกแบบนี้กอบโกยเงินก้อนโตก็ถือว่าเข้าท่าดี ไม่น่าเชื่อว่าเลขาซ่งจะคิดวิธีนี้ออก อุตส่าห์เนรมิตเงินเจ็ดแสนจากยาสต็อกตกค้างในโกดังลี่คังได้ ถ้าเอายาถ่ายพยาธิมูลค่าเจ็ดแสนไปหลอกขายเป็นเพนิซิลลินที่กำลังขาดตลาดในแผ่นดินใหญ่ ลี่คังก็ฟันกำไรได้ต่ำๆ ก็หลายล้านเลยนะเนี่ย ทุบหม้อข้าวตัวเองสู้ตายศึกสุดท้ายว่างั้นเถอะ?"

"งั้นไม่ทราบว่า ยาถ่ายพยาธิซานตู้เหลียนของบริษัทกาลิเลโอ ล็อตนั้น คุณจางจะ..." ซ่งเทียนเย่ามองจางอวี้เหลียงด้วยสายตาเว้าวอน

จางอวี้เหลียงจุดบุหรี่ยี่ห้อลัคกี้สไตรค์ขึ้นสูบ "แน่นอน เลขาซ่งอุตส่าห์พูดตรงไปตรงมา ยอมบอกช่องทางทำมาหากินของลี่คังให้ฉันรู้หมดเปลือก ฉันก็ต้องรักษาคำพูด บริษัทชายฝั่งยุโรปยินดีขายยาถ่ายพยาธิซานตู้เหลียนมูลค่าเจ็ดแสนให้บริษัทลี่คัง"

"ขอบคุณครับคุณจาง ขอบคุณมากครับ" ซ่งเทียนเย่าดีใจจนลุกขึ้นจากโซฟา กล่าวขอบคุณจางอวี้เหลียง