บทที่ 138 ช้าสู้เร็วไม่ได้

ฉู่เสี้ยวจงเป็นคนเด็ดขาด เมื่อเอาเงินมาส่งให้ซ่งเทียนเย่าแล้ว เขาก็เดินทางออกจากโรงน้ำชาลู่อวี่ไปภายใต้การคุ้มกันของเฉินอาฉือ ทิ้งให้ซ่งเทียนเย่าลูบคลำซองเอกสารบนโต๊ะอย่างอดรำพึงรำพันไม่ได้

ไอ้เวรฉู่เสี้ยวจง มากอบโกยผลประโยชน์แท้ๆ แต่กลับพูดจาซะหล่อเหลาดูดีมีความชอบธรรม ไม่เสียแรงที่เป็นลูกชายแท้ๆ ของฉู่เย่าจง

แต่จะว่าไป หมอนี่ก็ตาแหลมใช่ย่อย พอรู้ว่าลี่คังขาดเงิน ก็รีบเอาเงินมาให้พร้อมเสนอขอร่วมมือ ไม่รู้ว่าเป็นไอเดียของแม่เลขาคนเก่งนั่นหรือเปล่า ถ้ารู้ก่อนว่าฉู่เสี้ยวจงจะเอาเงินมาให้ ซ่งเทียนเย่าก็คงไม่เอาเพนิซิลลินยี่สิบลังไปแลกเงินกับโฮ่วอิ๋งตงเพื่อแก้ขัดหรอก ยังไงก็แค่จัดฉากใส่ร้าย ห้าลังสิบลังก็พอแล้ว

รออยู่อีกพักใหญ่ แองจี้ เพอร์ริส ก็ถูกหลานหมิงจวี๋และพวกเชิญตัวขึ้นมาบนห้องส่วนตัวชั้นสอง วันนี้ทนายความสาวดูเหมือนจะได้เชิดหน้าชูตา ไม่ว่าเธอจะพยายามรักษากิริยามารยาทให้ดูเป็นผู้ดีและมีเหตุผลแค่ไหน แต่ใบหน้าและแววตาก็ปิดบังความดีใจไว้ไม่มิด

จากทนายความฝึกหัดที่ไปล่วงเกินอาจารย์จนไม่ได้ใบประเมิน ต้องระเห็จมาหาโอกาสที่ประเทศอาณานิคม วันนี้กลับกลายเป็นหญิงเก่งชาวอังกฤษผู้มีอุดมการณ์แน่วแน่ ยอมลงทุนเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่ออุทิศตนให้กับการกุศล