บทที่ 140 คุยกลางดึก

"ไอ้ทนายความพานอวิ๋นหมิงที่หน้าตาบวมปูดคนนั้นบอกว่า อวี้เหลียงแอบใช้ชื่อคนอื่นไปจดทะเบียนบริษัทตั้งสี่ห้าแห่ง กะจะหลอกเอาเงินสดเป็นสิบล้านฮ่องกงจากพวกคนที่ร่วมลงทุนกับตระกูลจางงั้นเหรอ? เรื่องโง่ๆ แบบนี้มันฟังดูตลกไปหน่อยไหม น้องสี่ฉันเป็นนักเรียนนอกนะ ไม่ใช่พวกที่เรียนแค่โรงเรียนประถมอย่างฉัน เขาจะโง่จนไม่รู้เลยเหรอว่าเรื่องแบบนี้มันตรวจสอบง่ายนิดเดียว?" จางอวี้หลินเดินหน้าเครียดกลับมาหาซ่งเทียนเย่า "แต่เรื่องที่เขาไปขลุกอยู่กับพวกคนเซี่ยงไฮ้น่ะ เขาคิดจะเก็งกำไรในตลาดหุ้นหรือเปล่า?"

ซ่งเทียนเย่าพ่นลมหายใจยาว "คุณรู้จัก 'ดัชนีอีลิส' ไหม?"

จางอวี้หลินส่ายหน้าอย่างจริงจัง "ไม่รู้หรอก ฉันไม่สันทัดเรื่องหุ้นเรื่องหลักทรัพย์ ตระกูลจางก็ไม่เคยเล่นพวกเก็งกำไรแบบนี้ด้วย"

"ก็เพราะจางอวี้เหลียงรู้ไงว่าพวกคุณตระกูลจางมันพวกกบในกะลา ไม่รู้เรื่องพวกนี้ เขาถึงได้หลอกใช้ความไม่รู้ของพวกคุณ พอถึงตอนที่เขาหักหลัง พวกคุณก็ยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย" ซ่งเทียนเย่ายื่นบุหรี่ให้จางอวี้หลิน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะชื่นชมหรือรังเกียจดี "ตระกูลจางมีลูกชายสี่คน มีแต่คนเปรียบเปรยว่าเป็นพยัคฆ์สามตัวกับสิงโตหนึ่งตัว จางอวี้เหลียงนี่แหละคือสิงโตตัวนั้น ที่เก่งกาจกว่าพวกคุณทั้งสามคนรวมกันเสียอีก"

แม้พานอวิ๋นหมิงที่เฉินไท่กับเฮยจื่อเจี๋ยจับตัวมาส่งให้ จะไม่ได้รู้เรื่องราวทั้งหมดที่จางอวี้เหลียงทำในคลับที่จิมซาจุ่ย และตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าข้อมูลดัชนีราคาหุ้นอีลิสหรือกราฟแนวโน้มตลาดหุ้นที่จางอวี้เหลียงจัดทำขึ้นมันมีประโยชน์อะไร แต่เขาก็เล่าทุกอย่างที่เขารู้ตามความจริง ถ้าเป็นคนอื่นฟังก็คงงงเป็นไก่ตาแตก แต่สำหรับซ่งเทียนเย่าที่เคยผ่านชีวิตมาแล้วชาติหนึ่ง พอได้ฟังเรื่องนี้ เขาก็ถึงกับสูดลมหายใจเข้าด้วยความตกตะลึง