บทที่ 142 จางอวี้เหลียงผู้ยอมตายไม่ยอมถอย

จางอวี้เหลียงตื่นขึ้นมาในตอนเช้า หลังจากรับประทานอาหารเช้าพร้อมหน้ากับครอบครัว เขาก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง

พี่สามของเขา จางอวี้หลิน ไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนนี้ และเช้าวันนี้ที่หน้าบ้าน ก็ไม่มีไต้เฟิงมารอรับเขา หากเป็นเวลาปกติ ไต้เฟิงและรถยนต์จะต้องจอดรออยู่ข้างนอกแต่เช้าตรู่ เพื่อรอให้เขาขึ้นรถออกไปข้างนอกแล้ว

หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับไต้เฟิง แล้วตกลงว่าซ่งเทียนเย่าตายไปแล้วหรือยังรอดชีวิตอยู่?

บนถนนหน้าบ้านตระกูลจางวันนี้ มีกลุ่มคนลักษณะคล้ายกรรมกรและนักเลงหัวไม้ราวๆ ยี่สิบถึงสามสิบคน แบ่งเป็นห้าหกกลุ่ม ยืนบ้างนั่งยองๆ บ้างเฝ้าอยู่ริมถนนไม่ไกลจากบ้านตระกูลจาง คนพวกนี้เป็นคนของฉู่เสี้ยวซิ่นแห่งลี่คัง หรือเป็นคนที่พี่สามจางอวี้หลินจัดหามากันแน่?

จางอวี้เหลียงไม่ได้รีบร้อนออกไปพิสูจน์ความจริง เขาจัดการส่งพี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง และภรรยาของตนเองที่จะออกไปทำงานที่หน้าบ้านเสียก่อน จากนั้นก็เข้าไปทักทายมารดาที่กำลังสวดมนต์อยู่ในห้องพระ กำชับคนรับใช้ในบ้านให้ดูแลมารดาให้ดี และจัดการธุระต่างๆ จนเสร็จสิ้น ในท้ายที่สุดจึงค่อยจัดระเบียบเนกไท แล้วก้าวเท้าออกจากประตูบ้านตระกูลจาง