บทที่ 145 อาการคลุ้มคลั่งและความสงบนิ่ง

จางอวี้เหลียงอาศัยความชุลมุนวุ่นวายจากเหตุเพลิงไหม้ในช่วงเช้าหลบหนีออกจากบ้านตระกูลจางอย่างแนบเนียน เขาหายตัวไปจนกระทั่งตกเย็น ถึงได้ปรากฏตัวขึ้นที่บริษัทลี่คังในชุดสูทสีฟ้าหม่นที่ดูสะอาดตา

ขณะที่เขาก้าวเข้าสู่บริเวณที่ทำการของลี่คัง ก็ชะโงกหน้าไปเห็นซ่งเทียนเย่านั่งอยู่ในห้องทำงานที่เปิดประตูทิ้งไว้ กำลังจัดวางถ้วยชาไว้ตรงที่นั่งว่างฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานพอดี

ซ่งเทียนเย่าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นจางอวี้เหลียง ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา จางอวี้เหลียงเองก็ส่งยิ้มตอบและก้าวเท้าเตรียมจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของอีกฝ่าย ทว่าหลานหมิงจวี๋กลับก้าวเข้ามาขวางหน้าไว้

"พี่จวี๋ เชิญคุณชายสี่ตระกูลจางเข้ามาอย่างสุภาพหน่อยครับ" ซ่งเทียนเย่าร้องบอกหลานหมิงจวี๋เสียงดังฟังชัด

สิ้นเสียงของเขา บรรยากาศภายในบริษัทลี่คังดูเหมือนจะเงียบสงัดลงในพริบตา