บทที่ 146 จางอวี้เจียผู้เกรียงไกร

ในขณะที่เฝิงอี้ชางและคนอื่นๆ กำลังบ่นอย่างหมดความอดทนอยู่ในห้องประชุมของบริษัทชายฝั่งยุโรป ที่หน้าประตูใหญ่ของบริษัท จางอวี้หลินก็เดินนำหน้า จางอวี้เจียสวมเสื้อโค้ทเดินตามเข้ามา โดยมีอาอิน ผู้ช่วยสาว และไช่เจี้ยนสยง บอดี้การ์ด เดินขนาบข้าง

ตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาก้าวเข้าสู่ห้องประชุม เสียงเซ็งแซ่ที่ดังอื้ออึงเมื่อครู่ก็เงียบกริบลงทันที ราวกับป่าช้า

จางอวี้เจียเดินไปที่ตรงกลางโต๊ะประชุมทรงเรือ ไช่เจี้ยนสยงดึงเก้าอี้ให้เขานั่ง อาอินรับเสื้อโค้ทที่เขาสวมอยู่ไปถือไว้ แล้วยื่นซิการ์ให้ จางอวี้เจียรับซิการ์มาจุดไฟอย่างใจเย็น ควันซิการ์หนาทึบลอยฟุ้ง บดบังใบหน้าที่แข็งกร้าวและไร้อารมณ์ของเขา ทำให้เขาดูเหมือนอยู่ห่างไกลออกไปนับพันลี้ ทั้งๆ ที่นั่งอยู่ห่างจากคนในห้องประชุมเพียงก้าวเดียว

เฝิงอี้ชางและคนอื่นๆ ต่างมองจางอวี้เจียที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันด้วยสายตาตกตะลึง หลายคนยังมีสีหน้าทำอะไรไม่ถูก ในงานเลี้ยงเมื่อคืน จางอวี้หลินไม่ได้บอกเลยว่าจางอวี้เจียจะกลับฮ่องกงในวันนี้ ถ้าพวกเขารู้ว่าเขาจะกลับมาวันนี้ อย่าว่าแต่เรื่องเจ้าของเรือยึดเรือคืนเลย ต่อให้เรือและสินค้าถูกตำรวจน้ำยึดไว้ทั้งหมด พวกเขาก็คงไม่กล้าแห่กันมาโวยวายที่บริษัทชายฝั่งยุโรปหรอก

หลังจากนั่งลง จางอวี้เจียก็เอาแต่สูบซิการ์โดยไม่พูดอะไรเลยสักคำ ทำให้คนที่กำลังหวาดกลัวอยู่แล้วยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่