บทที่ 166 สำเร็จ

หลี่ไฉฝ่านั่งกางแขนกางขาอย่างโอ่อ่าอยู่ในห้องวีไอพี 'เหรินเหอ' ของโรงน้ำชารื่อเซิง ใบหน้าประดับรอยยิ้มบางๆ ขณะมองไปยังบรรดาผู้อาวุโสของแก๊งตระกูลเหอที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

ข้างกายเขามีลูกน้องคนสนิทที่ติดตามเขามานานนั่งเรียงหน้ากระดานอยู่ ทั้งหวังฉี่เหนียน หนีจื้อเหิง ซุนเจิ้นชวน และไป๋ฮ่วนเซิง คนเหล่านี้แม้จะไม่มีชื่อเสียงโด่งดังเท่าพวก 'แปดขุนพลน้อย' หรือ 'แปดเพชฌฆาต' ของตู้เยว่เซิงในเซี่ยงไฮ้ แต่ก็ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับหัวกะทิที่สามารถเรียกพายุเรียกฝน หรือเสกถั่วเป็นทหารได้ทั้งนั้น การที่หลี่ไฉฝ่าผงาดขึ้นมาในฮ่องกงได้ ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับการวิ่งเต้นช่วยเหลือของคนเหล่านี้ไม่น้อย

"เดิมทีมันก็เป็นแค่เรื่องบาดหมางเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างผมกับแก๊งเหอเซิ่งอี้เท่านั้นเอง ไม่นึกเลยว่าจะรบกวนให้พวกท่านผู้อาวุโสแก๊งตระกูลเหอผู้เป็นที่เคารพนับถือต้องออกหน้ากันแบบนี้... แก๊งตระกูลเหอให้เกียรติผม หลี่ไฉฝ่าคนนี้มากไปแล้ว เชิญครับ เชิญดื่มชา" หลี่ไฉฝ่ายกถ้วยชาขึ้นเชิญด้วยรอยยิ้ม

ผู้อาวุโสแก๊งตระกูลเหอทั้งเจ็ดคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม นอกจากจู้สวี่กวงหรือ 'กวงตาพอง' แห่งแก๊งเหอหยงอี้แล้ว ก็ยังมีซูเหวินถิง หรือที่เรียกกันว่า 'นายท่านถิง' แห่งแก๊งเหออันเล่อ อวี๋โถวจู้ แห่งแก๊งเหอเหอตู้ ตู๋เหยี่ยนเป้า (เป้าตาเดียว) แห่งแก๊งเหอลี่เหอ จินหยาเฉียง (เฉียงฟันทอง) แห่งแก๊งเหอหงซุ่น ฮวาหลิ่วเหวิน (เหวินซิฟิลิส) แห่งแก๊งเหอฉวินเล่อ และเฝยผิง (ผิงอ้วน) แห่งแก๊งเหอฉวินอิง

มีเพียงหัวหน้าแก๊งเหอเซิ่งอี้ที่มีเรื่องปะทะกับแก๊งชิงปังโดยตรงเท่านั้นที่ไม่ได้มาปรากฏตัว