บทที่ 168 ยุทธจักรปะทะ

"ตั้งใจกันหน่อย" เกาเหลาเฉิงบอกกับลูกน้องมือดีสองสามคนตรงหน้า "เดี๋ยวไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไร ห้ามเข้าไปที่ลานขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือเด็ดขาด เฝ้าอยู่ที่โกดังนี่แหละ รอฟังคำสั่งฉัน คนของแก๊งเฉาหยงอี้ขนน้ำมันก๊าดเข้ามาในโกดังกว่าสองร้อยชั่งแล้ว พอพวกแกจุดไฟเสร็จ ก็รีบเผ่นกันเลยนะ"

ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่สายตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปทางลานขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือ ซึ่งถูกบังด้วยโกดังสินค้าต่างๆ จนมองไม่เห็นอะไรเลย

ที่นั่น แก๊งตระกูลเหอแห่งฮ่องกงกำลังจะปะทะกับแก๊งชิงปังต่างถิ่น เพื่อวัดฝีมือกันให้รู้แล้วรู้รอด

แค่จินตนาการถึงภาพนั้น เลือดในกายของเกาเหลาเฉิงก็เดือดพล่าน แต่ทั้งแก๊งฝูอี้ซิงและแก๊งเฉาหยงอี้ต่างก็ได้รับคำสั่งจากบริษัทลี่คังให้ถอนตัวออกจากท่าเรือไปก่อนหน้านี้แล้ว เหลือเพียงเขากับลูกน้องไม่กี่คน ที่ต้องรอคำสั่งจากซ่งเทียนเย่า เพื่อจุดไฟเผาโกดังศุลกากร

และที่ลานขนถ่ายสินค้าท่าเรือเซ็นทรัล ก็เป็นไปตามที่เกาเหลาเฉิงจินตนาการไว้ โคมไฟก๊าซกว่ายี่สิบดวงถูกแขวนไว้ล่วงหน้า ส่องสว่างจนลานกว้างที่จุคนได้นับพันและรองรับเรือได้นับร้อยลำพร้อมกัน สว่างไสวราวกับตอนกลางวัน ทั้งสองฝ่ายยืนคุมเชิงกันอยู่คนละฝั่ง ทางแก๊งชิงปังมีคนมาร้อยกว่าคน ส่วนแก๊งตระกูลเหอมีคนมากกว่าหน่อย ประมาณสองร้อยคน