บทที่ 171 ในสถานีตำรวจ

จางอวี้ฉีจัดการให้ทนายความของบริษัทชายฝั่งยุโรปเดินทางไปพบจางอวี้เจีย พี่ชายคนโตที่เขตเซิงวาน จากนั้นก็โทรศัพท์ติดต่อเรื่องต่างๆ อีกหลายสาย กว่าจะเสร็จธุระก็ดึกดื่น เขาเดินกลับห้อง ถอดเสื้อผ้าพับเก็บอย่างเรียบร้อย เปลี่ยนเป็นชุดนอนแล้วล้มตัวลงนอน ไม่นานเสียงกรนเบาๆ ก็ดังขึ้น

คนระดับจางอวี้เจีย ต่อให้ถูกเรียกมาสอบสวน ก็ไม่มีทางถูกพาตัวไปสถานีตำรวจซอมซ่อบรรยากาศอับทึบอย่างแน่นอน หลิวฝูพาตัวเขามาที่กองบัญชาการตำรวจถนนคอนน็อต ในเขตเซิงวานโดยตรง ที่นี่เป็นศูนย์รวมของเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงชาวอังกฤษ บรรยากาศและสภาพแวดล้อมจึงแตกต่างจากสถานีตำรวจทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

หลิวฝูส่งมอบตัวเขาให้กับตำรวจในเครื่องแบบของกองบัญชาการ ตำรวจเหล่านั้นเชิญจางอวี้เจียเข้าไปในห้องทำงานอย่างสุภาพ จางหรงจิ่น สารวัตรสืบสวนแห่งเขตเกาลูนไม่ได้ปรากฏตัว แต่เป็นหลี่จิ่วเซิง สารวัตรสืบสวนแห่งเขตเกาะฮ่องกง ที่ลุกขึ้นต้อนรับ รินน้ำชา และเลื่อนเก้าอี้เชิญจางอวี้เจียนั่งด้วยตัวเอง

จางอวี้เจียนั่งลงฝั่งตรงข้ามหลี่จิ่วเซิง ทั้งสองเคยติดต่อกันมาก่อน จึงไม่ถือว่าแปลกหน้ากันนัก เมื่อตำรวจในเครื่องแบบออกไปและปิดประตูเรียบร้อย จางอวี้เจียก็รับบุหรี่ที่หลี่จิ่วเซิงยื่นให้พร้อมรอยยิ้มประจบประแจง จุดไฟจากก้านไม้ขีดของอีกฝ่าย แล้วสบถอย่างหัวเสีย: "พวกตำรวจนี่มันเล่นตลกอะไรกันวะ? ไอ้อ้วนหลิวฝูข้างนอกนั่นสมองกลับหรือไง? จับคนของฉันยังไม่พอ ยังจะลากฉันมาให้ปากคำที่สถานีตำรวจอีก? แม่มันสิ"

"คุณจางครับ ไม่เกี่ยวกับผมเลยนะครับ ผมเพิ่งจะกลับบ้านไปหาเมียหมาดๆ ก็โดนโทรตามให้มานั่งคุยเป็นเพื่อนคุณ แล้วก็กินเหล้าสูบบุหรี่รอทนายของคุณมาจัดการเรื่องนี้แหละครับ" หลี่จิ่วเซิงยิ้มแย้มตอบจางอวี้เจีย: "ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ขอออกตัวไว้ก่อนเลยนะว่า บอกให้ลูกน้องของไช่เจี้ยนสยงอย่าเพิ่งวู่วาม ยังไงซะเกาะฮ่องกงก็เป็นเขตรับผิดชอบของผม ไว้หน้าผมหน่อยเถอะ ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปเงียบๆ ก่อน รอให้คุณจางสืบเรื่องทั้งหมดจนกระจ่างแล้วอยากจะจัดการยังไง ผมยินดีให้ความร่วมมือเต็มที่เลยครับ"