บทที่ 185 กลยุทธ์ชั้นต่ำ

ช่วงนี้เหยียนสยงแทบจะเป็นบ้าตายอยู่ที่ซาโถวเจียว วันๆ ถ้าไม่ขึ้นเขาไปเก็บผลไม้ป่าหรือล่าหมูป่า ก็ลงน้ำไปตกปลาจับกุ้ง แทบจะไม่มีอะไรทำเป็นชิ้นเป็นอัน สำหรับพวกถือศีลกินเจหรือนักพรต ซาโถวเจียวคงเป็นสถานที่สงบเงียบที่เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียรอย่างยิ่ง แต่เหยียนสยงไม่ใช่นักพรตหรือพระสงฆ์ เขาคือคนที่มีความทะเยอทะยานเต็มเปี่ยม อยากจะก้าวหน้าในหน้าที่การงานของตำรวจ

การถูกย้ายมาที่ซาโถวเจียว ต้องกลับมาใส่เครื่องแบบตำรวจสายตรวจอีกครั้ง นับเป็นฝันร้ายสำหรับคนทะเยอทะยานอย่างเขา ถ้าไม่ได้คอยสะกดจิตตัวเองว่า ฉู่เสี้ยวซิ่น คุณชายรองตระกูลฉู่ จะยังจำบุญคุณของเขาได้ล่ะก็ แค่ความมักใหญ่ใฝ่สูงในใจ ก็คงบีบให้เขาเป็นบ้าไปแล้ว

ซาโถวเจียวอยู่ไกลปืนเที่ยง ข่าวสารเข้าไม่ถึง นอกจากโทรศัพท์ของสถานีตำรวจที่เอาไว้รับคำสั่งจากเบื้องบนแล้ว เรียกได้ว่าเหยียนสยงแทบจะถูกตัดขาดจากตัวเมืองฮ่องกงโดยสิ้นเชิง ที่กันดารแบบนี้ แม้แต่หนังสือพิมพ์ก็ยังไม่มีขาย วิทยุก็ต้องปีนขึ้นไปครึ่งค่อนเขาถึงจะรับสัญญาณได้ แถมเขายังไปล่วงเกินจางหรงจิ่นและหลีหมินโย่วเข้า จะแอบหนีกลับเข้าเมืองก็ไม่กล้า กลัวโดนจับได้ว่าละทิ้งหน้าที่ แล้วจะโดนปลดจนแม้แต่เครื่องแบบก็ไม่ได้ใส่ ดังนั้น เรื่องที่บริษัทลี่คังห้ำหั่นกับตระกูลจาง การก่อตั้งสมาคมอ็อกแฟม ไปจนถึงเรื่องที่ฉู่เสี้ยวซิ่นฮุบกิจการบริษัทชายฝั่งยุโรปราวกับงูเหลือมกลืนช้าง จนได้เป็นผู้พิพากษาสันติสมทบ (JP) เหยียนสยงจึงไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

จนกระทั่งตกเย็น โทรศัพท์ของสถานีตำรวจซาโถวเจียวก็ดังขึ้น ปลายสายระบุชื่อขอสายเหยียนสยง ตำรวจอีกสองนายหาตัวกันให้ควั่ก กว่าจะไปเจอเหยียนสยงที่กำลังจีบสาวชาวบ้านอาบน้ำในบึงหลังสถานีตำรวจเพื่อแก้เหงาอยู่ พอได้ยินว่ามีสายจากในเมือง เหยียนสยงก็แทบจะวิ่งหูตาตื่นคว้ากางเกงวิ่งไปรับโทรศัพท์

ปลายสายคือจางหรงจิ่น สารวัตรสืบสวนแห่งเกาลูน เขาไม่ได้ต่อว่าเหยียนสยงที่มารับสายช้า แต่สั่งตรงประเด็นให้เปลี่ยนเป็นชุดไปรเวท แล้วไปรอที่ถนนบนเขา เขาได้จัดรถไปรับเหยียนสยงแล้ว คืนนี้จะพาไปร่วมแสดงความยินดีกับฉู่เสี้ยวซิ่น