บทที่ 193 เมิ่งหว่านชิง

คนที่ลงจากรถมาพร้อมกับซ่งเทียนเย่า ย่อมเป็นเจียงหย่งเอิน เลขาของฉู่เสี้ยวจง การที่เธอมาที่นี่ไม่ได้มาเพื่อแสดงความยินดีในงานเปิดร้านขายยาของซ่งเทียนเย่าเท่านั้น แต่ยังมีธุระต้องจัดการรับช่วงต่อด้วย ตอนนี้ซ่งเทียนเย่ากำลังพูดกับเธอขณะเดินไปว่า:

"บริษัทขายส่งระดับสองที่ชื่อกว้านย่าที่ผมจดทะเบียนไว้ ช่วงสองวันนี้ผมอู้ไปหน่อย รายชื่อกับสัดส่วนการแบ่งกำไรก็เลยร่างไว้ได้แค่ประมาณสองในสามเท่านั้น เดี๋ยวผมส่งรายชื่อกับตัวเลขให้คุณ คุณไปจัดการเติมให้ครบเองนะ ทุกเดือนก็แค่โอนเงินเข้าบัญชีของคนพวกนั้นก็พอ"

"คุณจะไม่เป็นเลขาของคุณฉู่แล้วจริงๆ เหรอ? ฉันได้ยินคุณชายจงบอกว่า คุณฉู่กับนายหญิงต่างก็เอ่ยปากรั้งคุณไว้ แถมต่อให้คุณไม่ทำหน้าที่เลขาแล้ว บริษัทขายยาที่ชื่อกว้านย่านี่ก็สามารถทำให้คุณรวยทางลัดได้เลยนะ ทำไมคุณไม่บริหารเอง กลับยกให้คุณชายจงดูแลล่ะ?" เจียงหย่งเอินเอียงคอถามซ่งเทียนเย่าด้วยความสงสัย

ในฐานะเลขาของฉู่เสี้ยวจง ไม่ว่ายังไงตอนนี้เธอก็สู้บารมีของเลขาฉู่เสี้ยวซิ่นที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้เลย เธอไม่ได้อิจฉาอะไรมากมาย สถานะของพวกเขาสองคนไม่เหมือนกัน ฉู่เสี้ยวจงเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่จัดการเรื่องราวต่างๆ ด้วยตัวเอง เธอมีหน้าที่แค่คอยจัดการงานจุกจิกให้เจ้านาย แต่ฉู่เสี้ยวซิ่นกลับทำตัวเหมือนอาเต๊าที่ไม่ยอมออกว่าราชการ มอบอำนาจและความไว้วางใจทั้งหมดให้กับชายหนุ่มตรงหน้านี้ การตัดสินใจทุกอย่างในลี่คัง ล้วนมาจากคำพูดของชายหนุ่มคนนี้เพียงคำเดียว เรื่องแบบนี้ไม่ได้มาจากการอิจฉาหรือริษยาเท่านั้น

เจียงหย่งเอินแค่ไม่เข้าใจว่า ในเมื่อตอนนี้ซ่งเทียนเย่ากำลังรุ่งโรจน์ในตระกูลฉู่ ทำไมจู่ๆ ถึงจะค่อยๆ เฟดตัวออกจากกิจการของตระกูลฉู่ แม้แต่บริษัทขายส่งระดับสองอย่างกว้านย่า ที่ฉู่เย่าจงอนุญาตให้เขาจดทะเบียนตั้งขึ้นมา เขากลับเก็บไว้แค่ชื่อผู้จดทะเบียน แล้วโอนงานทั้งหมดให้ฉู่เสี้ยวจงดูแลแทน ซึ่งนี่แหละคือเหตุผลที่ฉู่เสี้ยวจงส่งเธอมาเพื่อรับมอบงานจากซ่งเทียนเย่า