บทที่ 208 เครื่องจักรตกรุ่น

ที่ซ่งเทียนเย่าบินมาคลีฟแลนด์ ก็เพราะอุปกรณ์สายการผลิตของมาร์คัสผลิตขึ้นที่นี่ คลีฟแลนด์เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของอเมริกา อาศัยอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้าพัฒนามาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 จนกลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมหนักที่มีประชากรเกือบล้านคน และมีอุตสาหกรรมการผลิตโลหะที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา เมื่อเทียบกับคลีฟแลนด์ซึ่งเป็นยักษ์ใหญ่แห่งวงการอุตสาหกรรมแล้ว เมืองอุตสาหกรรมใหม่หลังสงครามอย่างดีทรอยต์ ก็เป็นแค่เด็กทารกที่เพิ่งหัดเดินเท่านั้น

แร่เหล็กจำนวนมหาศาลจากทั่วทุกมุมโลกถูกนำเข้ามาทางท่าเรือ และถูกแปรรูปเป็นเครื่องจักรเหล็กกล้า ชิ้นส่วนรถยนต์ อุปกรณ์ไฟฟ้า และอื่นๆ อีกมากมายที่นี่ ก่อนจะส่งออกไปทั่วโลก

จากป้ายชื่อบนสายการผลิต ซ่งเทียนเย่าสังเกตเห็นว่าบริษัทที่ผลิตอุปกรณ์ทำวิกผมให้มาร์คัสคือบริษัท Fisher Machinery ในคลีฟแลนด์ แต่พอซ่งเทียนเย่ามาถึงคลีฟแลนด์ กลับพบว่าบริษัท Fisher Machinery ถูกบริษัทยักษ์ใหญ่ควบรวมกิจการไปตั้งแต่สี่เดือนก่อนแล้ว

ดูเหมือนว่าพร้อมๆ กับเศรษฐกิจอเมริกาที่พุ่งทะยาน บริษัทอเมริกันก็เริ่มสนุกกับเกมปลาใหญ่กินปลาเล็ก ซ่งเทียนเย่าเคยอ่านเจอในวารสารเศรษฐกิจตอนอยู่ฮ่องกงว่า เกิดคลื่นการควบรวมกิจการครั้งใหญ่ในวงการธนาคารและค้าปลีกของอเมริกา แต่พอเขามายืนอยู่หน้าประตูบริษัท Fisher และได้ฟัง รปภ. วัยเก๋าเล่าว่าที่นี่เลิกรับสั่งทำสายการผลิตสารพัดชนิด แล้วเปลี่ยนมาผลิตเครื่องกลึงชิ้นส่วนรถยนต์ให้ฟอร์ดแทน เขาก็แทบจะหลุดสบถออกมา

ถึงแม้ รปภ. วัยห้าสิบปีคนนี้จะบอกที่อยู่ของเกล็น เนลสันอดีตเจ้าของบริษัท Fisher ให้ หลังจากรู้ว่าซ่งเทียนเย่าอยากซื้อเครื่องจักรผลิตวิกผม แต่มันก็ไม่ได้ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดเรื่องค่าตั๋วเครื่องบินของซ่งเทียนเย่าได้เลย สำหรับพวกอเมริกัน ค่าตั๋วเครื่องบินอาจจะเป็นแค่เศษเงิน แต่พอแปลงเป็นเงินดอลลาร์ฮ่องกงแล้ว มันคือเงินก้อนโตมหาศาล ถ้าหาเครื่องจักรผลิตวิกผมที่คลีฟแลนด์ไม่ได้ ซ่งเทียนเย่าก็ต้องบินไปดีทรอยต์ต่อ