บทที่ 212 แกไม่กล้าสู้กับฉัน

"ฮั่นจินชิง? แล้วแกล่ะเป็นใครมาจากไหน?" นายหน้าจัดหาแรงงานท่าเรือที่ถูกจิ่วเหวินหลงถาม กวาดสายตามองจิ่วเหวินหลงตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิเคราะห์ แล้วเอ่ยถามกลับ

จิ่วเหวินหลงตอบเสียงเรียบ: "ฉันอยากจะประลองกับเขาสักตั้ง"

"ไอ้บ้าเอ๊ย แกสติไม่ดีหรือเปล่าเนี่ย? ลูกพี่ชิง ฮั่นจินชิง เป็นถึงหงกุ้นระดับหัวกะทิของแก๊งเหอหงซุ่นเชียวนะโว้ย แกคิดว่าเป็นพ่อค้าขายผักขายหมูในตลาดหรือไง ถึงจะได้เจอกันง่ายๆ แบบนี้ ฉันถามว่าแกเป็นใคร อยู่แก๊งไหน..." นายหน้าคนนี้บังเอิญเป็นคนของแก๊งเหอหงซุ่นที่ทำงานอยู่ที่ท่าเรือไซกงพอดี พอได้ยินว่าจิ่วเหวินหลงมาขอท้าประลองกับฮั่นจินชิง สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เขาผลักอกจิ่วเหวินหลงไปทีหนึ่งพลางตะคอกใส่อย่างวางก้าม อาศัยบารมีของลูกพี่มาข่มขู่

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบประโยค จิ่วเหวินหลงก็หมุนตัวบิดเอวตวัดเตะด้วยขาข้างที่เป๋นั่นแหละ ฟาดเข้าที่ลำตัวท่อนบนของอีกฝ่ายอย่างแรงราวกับแส้เหล็ก อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว ก็กระเด็นไปด้านข้างราวกับต้นหญ้าที่ถูกพายุพัดกระหน่ำ ลอยไปกระแทกเข้ากับชั้นวางของอย่างจัง

จิ่วเหวินหลงยืนทรงตัวด้วยขาข้างเดียว ส่วนขาเป๋ที่ใช้เตะเมื่อครู่ยังคงยกค้างไว้สูงด้านหน้าในท่าฉีกขาขึ้นฟ้าได้อย่างสวยงาม สองมือกำหมัดแน่น เอ่ยกับนายหน้าท่าเรือที่โดนเตะจนกระอักเลือดว่า: "แกเป็นคนของฮั่นจินชิงใช่ไหม? ไปบอกมัน ว่าวันนี้จิ่วเหวินหลงมาขอประลองฝีมือด้วย!"