บทที่ 231 ความรู้สึกดีๆ

แองจี้ เพอร์ริสเก็บข้าวของส่วนตัวในออฟฟิศของสำนักงานกฎหมายคลิฟฟอร์ด แชนซ์อย่างคล่องแคล่ว จูเลียนนา แอบบีย์ที่ปรึกษาของเธอ เดินถือถ้วยกาแฟหอมกรุ่นมาหยุดยืนพิงกรอบประตู มองดูแองจี้ เพอร์ริสที่หันหลังให้เธอ กำลังแยกประเภทหนังสือและเอกสารลงในกล่องเก็บของส่วนตัว

หญิงสาวชาวอังกฤษหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้ ถอดชุดสูทกระโปรงสีเข้มที่มักจะใส่เวลาติดตามจูเลียนนา แอบบีย์ออกไปทำงานนอกสถานที่ออก แล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อโค้ทตัวยาวสีแดงเพลิงสดใส ผมยาวสีแดงเข้มที่เคยถูกรวบตึงด้วยปิ่นปักผมอะคริลิก ก็ถูกปล่อยสยายลงมา ทำให้เธอดูมีเสน่ห์เย้ายวนแบบผู้หญิงเต็มตัวมากขึ้น

"ฉันล่ะรู้สึกจริงๆ นะ ว่าที่เธอดูอารมณ์ดีขนาดนี้ ก็เพราะกำลังจะไปให้พ้นๆ หน้าฉันเนี่ยแหละ เด็กน้อยเอ๊ย" จูเลียนนา แอบบีย์จิบกาแฟ แล้วพูดติดตลกด้วยรอยยิ้ม

แองจี้ เพอร์ริสหันมามองที่ปรึกษาที่คอยดูแลเธอในช่วงฝึกงาน แล้วยิ้มตอบ ก่อนจะหันกลับไปง่วนกับของต่อ แต่ก็ยังคงตอบกลับอย่างสุภาพ:

"โธ่ คุณนายคะ อย่าพูดเล่นสิคะ ฉันน่ะไม่อยากจากคุณนายไปไหนเลยต่างหาก"