บทที่ 232 คุยสัพเพเหระวงเหล้า

"พี่อวิ๋นพรุ่งนี้เช้าให้คนงานจัดกวาดโรงงานให้เรียบร้อยหน่อยนะ พรุ่งนี้บ่ายจะมีแขกมาเยี่ยมชม" ซ่งเทียนเย่าเปิดประตูห้องโถวเฟิ่งอวิ๋นเข้าไป บอกเธอที่กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจดูบัญชีอยู่ที่โต๊ะ

โหลวเฟิ่งอวิ๋นตอบรับเบาๆ ในลำคอ แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา ยังคงง่วนอยู่กับเอกสารตรงหน้า ซ่งเทียนเย่าด้วยความอยากรู้จึงเดินเข้าไปหา: "มีอะไรเหรอ?"

"ฉันไล่ดูมาพักใหญ่แล้ว ในบัญชีมีแต่บันทึกการรับซื้อผมจากพวกคนอินเดีย ไม่เห็นมีบันทึกวัตถุดิบที่รับมาจากพวกตระกูลเหลยเลย?" โหลวเฟิ่งอวิ๋นรอจนซ่งเทียนเย่าเดินเข้ามาใกล้ ถึงได้เงยหน้าขึ้นถาม

ซ่งเทียนเย่าพยักหน้า: "ฉันเป็นคนทำเองแหละ ช่วงนี้ยังไม่มีใครจับตามองพวกเรา ฉันเลยให้รับซื้อผมจากพวกตระกูลเหลยมาตุนไว้ในโรงงานก่อน รออีกสักพักค่อยปล่อยให้พวกเขาตุนกันเอง พี่ก็ทำบัญชีไปตามปกติ ถือซะว่ารับซื้อจากคนอินเดียอย่างเดียวก็พอ"

"อ้อ งั้นเงินที่จ่ายให้พวกตระกูลเหลย ฉันจะลงเป็นค่าอาหารกับค่าชุดทำงานก็แล้วกัน" โหลวเฟิ่งอวิ๋นปิดสมุดบัญชี แล้วมองซ่งเทียนเย่าที่วันนี้มาในชุดสูทเต็มยศ: "นายใส่ชุดนี้ดูดีกว่านะ ใส่ชุดเอี๊ยมยีนส์มาตั้งหลายเดือน ฉันยังไม่ชินตาเลย"