บทที่ 237 คนแรก

"โรงงานของเกล็น เนลสันก่อนหน้านี้ กว่าจะผลิตเครื่องจักรทั้งสี่ชุดที่เรากำลังใช้อยู่ตอนนี้ออกมาได้ ก็ใช้เวลาตั้งครึ่งปี ถึงอุตสาหกรรมการผลิตของอเมริกาจะพัฒนาไปไกลในช่วงเจ็ดปีที่ผ่านมา แต่ก็คงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนแหละ" ซ่งเทียนเย่านอนกอดแองจี้ เพอร์ริสอยู่บนเตียง มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปใต้ท้ายทอยของเธอแล้วนวดคลึงทรวงอกของเธอเบาๆ พลางพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ "อุตสาหกรรมการผลิตของอเมริกาตอนนี้เน้นใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก ส่วนฮ่องกงเน้นใช้แรงงานคน ถ้าจะให้คนที่อยากทำธุรกิจวิกผมในฮ่องกง ควักเงินสองล้านกว่าเหรียญเพื่อซื้อสายการผลิตวิกผมรุ่นใหม่ล่าสุด นอกจากพวกนักธุรกิจชาวจีนที่รวยล้นฟ้าแล้ว คนส่วนใหญ่ที่คิดจะเข้ามาตักตวงผลประโยชน์ในวงการนี้ คงไม่มีทางหาเงินทุนมาได้มากขนาดนั้นหรอก ครั้นจะให้พวกเขาไปติดต่อสั่งเครื่องจักรจากโรงงานที่อเมริกาเอง สั่งแค่สองสามชุด โรงงานพวกนั้นก็คงไม่แล แถมอาจจะต้องรอคิวไปอีกหลายปี สิ่งที่คุณต้องทำก็คือ ช่วยประหยัดเวลาให้พวกเขา โดยการไปจดทะเบียนตั้งบริษัทจัดจำหน่ายที่อเมริกา สั่งซื้อเครื่องจักรจากหลายๆ โรงงาน แล้วก็มาตั้งสาขาที่ฮ่องกง เพื่อนำเครื่องจักรพวกนั้นกลับมาขายให้คนฮ่องกง"

แองจี้ เพอร์ริสปัดมือที่กำลังนวดคลึงของซ่งเทียนเย่าออก ก่อนจะเอื้อมไปหยิบบุหรี่ที่หัวเตียงมาให้เขา จากนั้นก็หยิบเสื้อเชิ้ตของซ่งเทียนเย่ามาสวมทับร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง นั่งชันเข่าอวดเรียวขาขาวเนียนอยู่ข้างๆ ซ่งเทียนเย่า "สรุปคือ ฉันต้องวางมัดจำสั่งซื้อเครื่องจักรจากโรงงานก่อน แล้วค่อยเอาใบสั่งซื้อไปเก็บเงินมัดจำจากคนที่อยากซื้อเครื่องจักร บวกกำไรเข้าไปนิดหน่อย แล้วค่อยส่งมอบเครื่องจักรให้พวกเขา? อ้อ แล้วก็ต้องไปเปิดบริษัทผลิตเครื่องจักรกับเกล็น เนลสันด้วย เพื่อรับผิดชอบเรื่องซ่อมแซมและผลิตอะไหล่... ฟังดูเหมือนฉันเปลี่ยนอาชีพจากทนายความมาเป็นช่างซ่อมเครื่องจักรเปื้อนน้ำมันเลยนะ"

งานที่ซ่งเทียนเย่ามอบหมายให้แองจี้ เพอร์ริสไปทำที่อเมริกานั้นมีรายละเอียดจุกจิกมากมาย อันที่จริง งานพวกนี้เขาควรจะไปจัดการด้วยตัวเอง ไม่ใช่ยืมมือคนอื่น แต่ด้วยสถานะความเป็นคนจีนของเขาในตอนนี้ การเดินทางไปอเมริกาเพื่อทำเรื่องแบบนี้ไม่ค่อยจะสะดวกนัก ยิ่งช่วงนี้มีสงครามเกาหลีและกระแสต่อต้านคอมมิวนิสต์ของแม็กคาร์ธี กำลังรุนแรง เขาอาจจะถูกพวกอเมริกันยัดข้อหาอะไรสักอย่างแล้วเตะโด่งกลับมาง่ายๆ ขนาดคนขาวในอเมริกาหลายคนยังถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับเลย นับประสาอะไรกับคนจีนอย่างเขา ถ้าขืนไปอเมริกาแล้วทำธุรกิจจนใหญ่โต ก็คงกลายเป็นเป้าหมายชั้นดีให้โดนเล่นงานแน่ๆ

ดังนั้น แองจี้ เพอร์ริส สาวชาวอังกฤษคนนี้ จึงเป็นตัวเลือกเดียวที่ซ่งเทียนเย่ามีในตอนนี้

"ไม่ใช่แค่นั้นนะ นอกจากเงินกู้สองแสนดอลลาร์แล้ว ผมไม่สามารถสนับสนุนเงินทุนก้อนอื่นให้คุณได้อีก ในช่วงแรกคุณต้องหมุนเงินเอาเอง และพอฝั่งอเมริกาเริ่มมีกำไร ก็ต้องส่งเงินกลับมาหล่อเลี้ยงทางฮ่องกงด้วย" ซ่งเทียนเย่าคาบบุหรี่ จุดไฟ แล้วพูดต่อ