บทที่ 240 โจทย์ของหลูเหวินฮุ่ย

"ลูกพี่ครับ จริงๆ แล้วพี่ไม่ต้องโทรมากลางดึกเมื่อคืนก็ได้มั้งครับ โทรมาตอนเช้าผมก็รับสายเหมือนกันนั่นแหละ ทำเอาผมไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเนี่ย" ซ่งเทียนเย่าหาวหวอดขณะนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของโรงน้ำชาลู่อวี่ บ่นกับฉู่เสี้ยวซิ่นที่นัดเขาออกมาดื่มชา

เหตุผลที่นายน้อยรองฉู่เรียกซ่งเทียนเย่าออกมา ก็เพราะการบริจาคยาฟรีรอบที่สองของอ็อกซ์แฟมสิ้นสุดลงแล้ว ถึงแม้ครั้งนี้จะมีประชาชนมารับยามากกว่าครั้งแรก แถมฉู่เสี้ยวซิ่นยังบริจาคยาเพิ่มเป็นพิเศษอีก แต่เขากลับรู้สึกว่าทั้งในแง่ของกระแสสังคมและการประชาสัมพันธ์ มันเทียบไม่ได้กับตอนบริจาคครั้งแรกเลย

แม้ว่ามาดามเบส ประธานอ็อกซ์แฟม และเก๋อมู่เหลียนประธานกิตติมศักดิ์ จะสละเวลามาร่วมงานและขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ แต่ฉู่เสี้ยวซิ่นก็ยังรู้สึกว่ามันขาดอะไรไปสักอย่าง ท่าทีของทั้งสองคนดูเหมือนมาทำตามหน้าที่ให้จบๆ ไป มันผิดพลาดตรงไหนกัน?

สถานะของมาดามเบสตอนนี้ก็มั่นคงแล้ว ตำแหน่งประธานอ็อกซ์แฟม อย่างมากก็คงนั่งต่อได้อีกแค่ปีเดียว หลังจากนั้นก็คงเปลี่ยนไปรับตำแหน่งที่ปรึกษาหรือกรรมการ หรือไม่ก็ที่ปรึกษาตลอดชีพที่เป็นแค่ตำแหน่งลอยๆ

ส่วนเก๋อมู่เหลียน ภริยาผู้ว่าการเกาะฮ่องกง การที่เธอทำตัวขอไปทีก็เป็นเรื่องปกติ ในเมื่อเธอมีพร้อมทั้งสถานะและเงินทอง การยอมมาปรากฏตัวในฐานะประธานกิตติมศักดิ์ของอ็อกซ์แฟม ก็อาจจะเห็นแก่ผลประโยชน์และเงินทองในครั้งก่อนเท่านั้น