บทที่ 246 ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว

ซ่งเทียนเย่ามอบของขวัญที่ซื้อมาบางส่วนให้ลุงเอิน จากนั้นเดินตามพี่หงเข้าไปในห้องอาหารของตระกูลฉู่โดยตรง ฉู่เหยาจง คุณนายฉู่ ฉู่เสี้ยวจง ฉู่เสี้ยวซิ่น ภรรยาของฉู่เสี้ยวจง หลงเพ่ยอิงคู่หมั้นของฉู่เสี้ยวซิ่น ฉู่เสี้ยวจื้อ หรือแม้แต่ฉู่ซูเหิง ล้วนมานั่งพร้อมหน้ากันที่โต๊ะอาหารแล้ว ดูเผินๆ เหมือนเป็นการรับประทานอาหารเย็นในครอบครัวตามปกติ

ซ่งเทียนเย่ากล่าวทักทายฉู่เหยาจงและคุณนายฉู่ เขาตั้งใจจะเดินไปนั่งเก้าอี้ว่างที่ปลายโต๊ะ แต่ฉู่เหยาจงกลับตบที่นั่งว่างฝั่งซ้ายมือของตน

"อาเย่า นายมานั่งตรงนี้"

ซ่งเทียนเย่าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วถูมือไปมา "นี่คงไม่ใช่งานเลี้ยงหงเหมินที่ซ่อนเจตนาร้ายหรอกนะครับ? ผมน่ะขึ้นชื่อเรื่องขี้ขลาดตาขาว เป็นแค่ผู้น้อยต่ำต้อย จะไปมีสิทธิ์นั่งข้างประธานฉู่ได้ยังไง"

แม้ปากจะพูดไปอย่างนั้น แต่เขาก็ยอมทำตามคำสั่งของฉู่เหยาจงอย่างว่าง่าย เดินไปนั่งลงข้างๆ อีกฝ่าย ดูแล้วกลับสนิทสนมกับฉู่เหยาจงยิ่งกว่าฉู่เสี้ยวจงผู้เป็นลูกชายคนโตของตระกูลเสียอีก