บทที่ 247 หลีหมินโย่ว

"สารวัตรหลิวฉี่หมิงจากสันติบาล สารวัตรหลี ทำไมสถานที่เกิดเหตุถึงหายไปแล้วล่ะ?" หลิวฉี่หมิง สารวัตรจากหน่วยสันติบาลของกรมตำรวจฮ่องกง-อังกฤษ พาลูกน้องหลายคนผลักประตูห้องทำงานของหลีหมินโย่ว สารวัตรสืบสวนสถานีตำรวจโหยวหมาตี้เข้ามา พร้อมกับเอ่ยถามด้วยสายตาคมกริบ

หลีหมินโย่วเงยหน้ามองอีกฝ่ายอย่างเกียจคร้าน แล้วเอ่ยอย่างเนิบนาบว่า "คนเจ็บส่งโรงพยาบาล คนตายส่งห้องเก็บศพ พยานวัตถุเก็บเข้าห้องเก็บหลักฐาน พยานที่เห็นเหตุการณ์ก็หาเจอแล้วและสอบปากคำเรียบร้อย ให้การตรงกับหลานกังตำรวจที่ได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้กำลังพยายามสืบสวนอยู่ว่าผู้ก่อเหตุลักพาตัวทั้งสองคนมีผู้บงการอยู่เบื้องหลังหรือไม่"

"นี่คุณเป็นตำรวจวันแรกหรือไง!" พอได้ยินคำพูดของหลีหมินโย่ว หลิวฉี่หมิงก็เบิกตากว้างและตะคอกเสียงดังขึ้นมาทันที!

ตอนที่หลิวฉี่หมิงพาลูกน้องรุดไปที่เกิดเหตุบนถนนเติงปา ก็พบว่าที่เกิดเหตุไม่เหลือแม้แต่รูปถ่าย ร่องรอยถูกทำลายไปจนหมด นอกจากคราบเลือดแห้งกรังบางส่วนแล้วก็ไม่เหลืออะไรอีกเลย เวลานี้เขามาพบหลีหมินโย่วด้วยความโมโห แล้วหลีหมินโย่วยังมาทำท่าทีเกียจคร้านใส่ ยิ่งทำให้เขาเดือดดาลขึ้นไปอีก

หลีหมินโย่วแค่นเสียงหัวเราะ หันไปมองประเมินหลิวฉี่หมิงกับลูกน้องที่ใส่สูทผูกไท คนพวกนี้แต่งตัวต่างจากตำรวจนอกเครื่องแบบทั่วไปในสถานี ดูปราดเปรียวและเก่งกาจ หลังจากมองประเมินเสร็จ หลีหมินโย่วก็ก้มหน้าลงจิบน้ำชาอย่างเนิบนาบต่อไป แล้วเอ่ยอย่างเหยียดหยาม "สารวัตรหลิว ยศสารวัตรของคุณน่ะ เอามาขู่คนแถวนี้ไม่ได้หรอกนะ เมื่อสี่ปีก่อนผู้บังคับบัญชาฝรั่งสั่งให้ผมย้ายไปอยู่สันติบาล ผมยอมจ่ายตั้งสามแสนถึงได้คำว่าไม่ผ่านเกณฑ์มา แล้วกลับมาเป็นสารวัตรต๊อกต๋อยของผมต่อ ไม่พอใจเหรอ? ไปร้องเรียนผมกับหลิวฝูหัวหน้าผมสิ ประตูอยู่ข้างหลังคุณ ไม่ส่งนะ"