บทที่ 250 ยอดฝีมือ

"ผมมารับปู่ไปอยู่ฝั่งเกาะฮ่องกงดีกว่าครับ เมื่อก่อนปู่กับปู่หมิงขาเป๋ยังพอพึ่งพาดูแลกันได้ แต่ตอนนี้เหลือปู่แค่คนเดียว..." หลังจากยืนนิ่งอยู่นาน ซ่งเทียนเย่าก็เอ่ยขึ้น

ซ่งเฉิงชีสาดเหล้าในจอกตรงหน้าลงพื้น ก่อนจะส่ายหน้า "ไม่ไป"

"เรื่องสถานสงเคราะห์คนชรา เดี๋ยวผมหาทางเอาไปฝากไว้ในนามของอ็อกซ์แฟมให้ รับรองว่าพวกเขาไม่อดตายแน่ ส่วนโรงเรียนสอนฟรีหลงจิน ผมจะควักกระเป๋าจ่ายเองเดือนละพันเหรียญ จ้างคนที่สอนหนังสือเป็นมาสอนเด็กๆ แทนปู่เอง" ซ่งเทียนเย่ามองซ่งเฉิงชี "แก่แล้วก็พักผ่อนให้สบายเถอะครับ ปู่ชอบความสงบไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวผมไปเหมาห้องพักรับรองแขกที่วัดตงหลินให้ปู่อยู่ถาวรเลย ให้ปู่ได้สนทนาธรรมกับพวกพระผู้ใหญ่ดีไหมครับ?"

"ไปเถอะ" ซ่งเฉิงชีหันมาส่งยิ้มให้ซ่งเทียนเย่า "ปู่ของแกชินกับเรื่องเป็นเรื่องตายแล้วล่ะ ตอนย่าแก อาหมิง หรืออาสามตาย ก็ยังโค่นปู่ไม่ลงเลย วันนี้ปู่ก็ไม่ล้มลงเพียงเพราะอาหมิงชิงด่วนจากไปก่อนหรอก"

"ดื้อรั้นเหมือนวัวไม่มีผิดเลยจริงๆ" ซ่งเทียนเย่าบ่นอย่างจนใจ ก่อนจะพูดต่อ "เอาเถอะครับ งั้นต่อไปค่าอาหารของโรงเรียนสอนฟรีหลงจินกับสถานสงเคราะห์คนชรา ให้ซือเยียฮุยจดบิลมาเก็บที่ผมละกัน ผมจะเป็นคนจ่ายเอง แต่มีข้อแม้ว่าห้ามรับคนเพิ่มเด็ดขาดนะครับ ขืนสถานสงเคราะห์มีคนเพิ่มล่ะก็ อย่าว่าแต่ผมเลย ต่อให้เป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งก็เลี้ยงไม่ไหวหรอก"