บทที่ 251 ตัวป่วนโดยกำเนิด

การปรากฏตัวของหวงลิ่วนั้นเท่เกินไป จนกระทั่งลูกน้องสิบกว่าคนที่เฮยจื่อเจี๋ยพามาด้วยยังตั้งตัวไม่ติด ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า เฮยจื่อเจี๋ยผู้เป็นลูกพี่ของพวกตนเพิ่งจะออกกระบวนท่าไปได้แค่ท่าเดียว ก็ถูกชายหนุ่มร่างใหญ่คนนี้ใช้มีดเดียวผ่าท้องน้อยจนเปิดออกเสียแล้ว!

เฮยจื่อเจี๋ยเป็นถึงยอดฝีมือป้ายทองของแก๊งเหอจื้อโถวเลยนะ ต่อให้สมัยนี้ตำแหน่งยอดฝีมือป้ายทองหรือตำแหน่งนักสู้ระดับสูงจะไม่ได้มีค่าสูงส่งเหมือนช่วงยุคปียี่สิบสามสิบ แต่ก็ยังถือเป็นป้ายทองคำในสายตาของคนในยุทธจักรอยู่ดี มีคนไหนบ้างที่ไม่ใช่คนจริงที่มีวิชาหมัดมวยติดตัว?

"นายโชคดีนะ นายน้อย" ซ่งเทียนเย่าใช้สันมีดตบแก้มเก๋อจื้อสยงเบาๆ แล้วโยนมีดแตงโมทิ้งลงบนพื้น

หวงลิ่วเช็ดคราบเลือดบนมีดสั้นของตัวเองกับเสื้อผ้าของเฮยจื่อเจี๋ยจนสะอาด เมื่อเห็นว่าเฮยจื่อเจี๋ยถูกผ่าท้องแล้วยังคงจ้องมองตนด้วยสายตาเคียดแค้น หวงลิ่วก็ใช้ปลายเท้าเขี่ยหัวเฮยจื่อเจี๋ยเบาๆ "เอาปืนสั้นจ่อ แกก็หาว่าฉันขู่ พอใช้มีด แกก็สู้ฉันไม่ได้ แล้วยังกล้ามองหน้าฉันแบบนี้อีก คืนนี้ฉันดื่มน้ำจับเลี้ยงมาเยอะ ถือว่าแกโชคดีไป จะได้ช่วยให้แกตาสว่างขึ้นหน่อย"

ท่ามกลางสายตาของทุกคน เขาปลดเข็มขัดตัวเองออก ยืนคร่อมหัวเฮยจื่อเจี๋ยไว้ แล้วปล่อยสายปัสสาวะรดลงบนหัวของเฮยจื่อเจี๋ยโดยตรง