บทที่ 252 ทำธุรกิจ

แม้จะดึกดื่นค่อนคืนแล้ว ถังจิ่งหยวนก็ยังคงคุมคนงานปรับปรุงซ่อมแซมโรงงานอยู่อีก สีหน้าและแววตาที่มุ่งมั่นตั้งใจของเขาในเวลานี้ ทำให้มองไม่ออกเลยว่าเขาคือ 'ท่อนไม้ผุ' ที่ไม่เอาไหนอย่างที่ถังเหวินเป้าเคยพูดถึง

การเปลี่ยนแปลงสถานะของฉู่เสี้ยวซิ่นในช่วงที่ผ่านมา เป็นแรงกระตุ้นชั้นดีสำหรับเขา เดิมทีทั้งสองคนต่างก็เป็นลูกหลานที่ไม่ค่อยได้รับความสำคัญจากครอบครัว แถมยังมีพี่ชายที่เก่งกาจและกำลังอยู่ในวัยหนุ่มแน่นคอยข่มอยู่เบื้องบน วันๆ ทั้งคู่ได้แต่จับเข่าคุยกันกินเหล้าเมามาย เที่ยวเตร่หาความสำราญ ทำตัวเสเพลหลีกหนีโลกไปวันๆ แต่จู่ๆ ฉู่เสี้ยวซิ่นคนนั้นก็กลายเป็นสมาชิกสภาความยุติธรรมแห่งสันติภาพ กลายเป็นนักการกุศลรุ่นใหม่ เป็นผู้นำในวงการยา แถมยังเป็นที่โปรดปรานของตระกูลหลู หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ชาวจีนในฮ่องกง และอีกไม่นานก็จะได้เป็นลูกเขยของตระกูลหลูอีกต่างหาก

เรื่องนี้ทำให้ถังจิ่งหยวนเกิดความมุ่งมั่นขึ้นมาในหัว เขาไม่ได้หวังสูงว่าตัวเองจะสามารถพลิกชะตาชีวิตให้ก้าวหน้าได้ในพริบตา แต่ก็อย่างน้อยที่สุด เขาอยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าตัวเองก็มีความสามารถ และไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร

"ลุงซุนครับ เดี๋ยวพักเหนื่อยเสร็จแล้ว ลุงช่วยพาลูกน้องไปทุบกำแพงตรงนี้ให้ทะลุกับห้องข้างๆ หน่อยนะครับ" ถังจิ่งหยวนก้มดูแบบแปลนอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วเรียกหัวหน้าคนงานซ่อมแซมโรงงานมาหา เขายื่นบุหรี่ให้พร้อมกับรอยยิ้ม แล้วกำชับอย่างสุภาพ "ผมให้อากวนไปเอาข้าวต้มเลือดหมูกับปาท่องโก๋มาให้พวกลุงเป็นมื้อดึก คนละสองชิ้นกับอีกหนึ่งชาม เดี๋ยวพอพวกทุบกำแพงเสร็จ ของก็น่าจะมาส่งพอดี"

"คุณชายหยวนเกรงใจเกินไปแล้วครับ เถ้าแก่วัยรุ่นใจดีแบบคุณนี่หาได้ยากจริงๆ พวกกรรมกรอย่างพวกผมเวลาไปรับจ้างที่อื่น ไม่โดนด่าก็ถือว่าโชคดีแล้ว แต่พอมาทำงานให้คุณชายหยวนนี่... แหม ไม่รู้จะพูดอะไรเลยจริงๆ" หัวหน้าคนงานปาดเหงื่อบนใบหน้า เก็บมวนบุหรี่ยี่ห้อ "ซานอู่" เหน็บไว้ข้างหูอย่างเสียดายที่จะจุดสูบ พลางเอ่ยขอบคุณถังจิ่งหยวน