บทที่ 253 ฆ่าคนแถมพ่วงชักนำ

เมื่อคืนกว่าจะไปส่งจิ่วเหวินหลงและฉีเหว่ยเหวินที่บ้านป้าเฟินในจอร์แดนก็ดึกมากแล้ว ซ่งเทียนเย่าจึงไม่ได้กลับโรงงาน แต่เปิดห้องพักที่โรงแรมหม่าตี้เฉินในเกาลูนสองห้อง ให้หวงลิ่วห้องหนึ่ง และตัวเองห้องหนึ่ง

เขานอนหลับยาวจนถึงแปดโมงเช้า พอตื่นขึ้นมา ซ่งเทียนเย่าก็โทรศัพท์หาเหยียนสยงก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็ล้างหน้าบ้วนปาก แล้วผลักประตูห้องออกไป กะจะเรียกหวงลิ่วลงไปกินอาหารเช้าด้วยกัน แต่พอเขาเปิดประตูห้องตัวเองปุ๊บ ประตูห้องของหวงลิ่วที่อยู่ติดกันก็เปิดออกทันที หวงลิ่วในชุดที่แต่งกายเรียบร้อยชะโงกหน้าออกมา ส่งยิ้มกว้างให้ซ่งเทียนเย่า

"อรุณสวัสดิ์ครับคุณซ่ง"

ไม่รู้ทำไม พอซ่งเทียนเย่าเห็นรอยยิ้มนี้ของหวงลิ่ว เขากลับรู้สึกหวิวๆ ในใจ หมอนี่มันตัวป่วนที่ไม่กลัวฟ้ากลัวดินชัดๆ เผลอๆ การได้ฆ่าฟันจนฮ่องกงวุ่นวายปั่นป่วนไปหมด อาจจะถูกใจเขาพอดี แล้วพอเสร็จเรื่อง เขาก็คงปัดตูดหนีกลับมาเก๊าไปอย่างลอยนวล ทิ้งปัญหาและเรื่องซวยๆ ทั้งหมดไว้ให้ซ่งเทียนเย่ารับเคราะห์แทนแน่ๆ

ซ่งเทียนเย่าฝืนยิ้มพยักหน้าให้หวงลิ่ว "ตื่นเช้าจังนะ? ดีเลย ลงไปกินอาหารเช้าที่ห้องอาหารข้างล่างด้วยกันเถอะ"