บทที่ 285 หวงลิ่ว

"คุณซ่ง" สีหน้าของหวงลิ่วดูซีดเซียวลงกว่าปกติเล็กน้อย ทว่ายังคงรักษาสีหน้าท่าทางที่ดูเหมือนพยายามจะกลั้นยิ้มแต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นขรึมเอาไว้ เขาใช้มือลูบไล้ตอหนวดประปรายบนคางพลางเดินเข้าไปที่เตียงผู้ป่วยของซ่งเทียนเย่า และเอ่ยปากทักทายซ่งเทียนเย่าที่กำลังพิงขอบเตียง มือข้างหนึ่งถือหนังสือพิมพ์อ่านอยู่

ซ่งเทียนเย่าวางหนังสือพิมพ์ลง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม "พี่หก มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

"นายน่ะออกไปก่อน ออกไปก่อน" หวงลิ่วโบกมือไล่จิ่วเหวินหลงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงปลายเตียง เป็นเชิงบอกให้อีกฝ่ายออกไปรอที่ห้องนั่งเล่นด้านนอกก่อน

จิ่วเหวินหลงกอดอกแน่น ไม่ยอมขยับเขยื้อน "ผมต้องคุ้มกันคุณซ่ง..."

"ถ้านายคุ้มกันคุณซ่งได้ดีจริงๆ คงไม่เปิดช่องว่างให้ฉันถีบคุณซ่งได้ตั้งสองครั้งหรอกนะ" หวงลิ่วพูดสวนกลับจิ่วเหวินหลง