บทที่ 291 ไร้ทางรอด

เจ้าหน้าที่กรมอนามัยและการแพทย์หลายคนในชุดกาวน์สีขาว สวมหน้ากากอนามัยป้องกันก๊าซพิษ และมีอุปกรณ์ครบมือ พร้อมด้วยคนงานสี่ห้าคนที่สะพายถังพ่นน้ำยาฆ่าเชื้อไว้บนหลัง บุกเข้าไปในโกดังที่พี่น้องตระกูลเซี่ยชาวอินเดียเช่าไว้เพื่อเก็บเส้นผมที่ท่าเรือ ท่ามกลางสายตาของฝูงชนที่มุงดูอยู่

เมื่อเซี่ยฮาร์รี่ได้รับแจ้งข่าวจากคนงานและรีบรุดมาถึง เขาก็เห็นเจ้าหน้าที่กรมอนามัยและการแพทย์กำลังสั่งให้คนงานรวบรวมผมเปียบางส่วนที่ไม่ผ่านมาตรฐานความยาวและถูกโรงงานตีกลับมารวมกัน เพื่อเตรียมจะเก็บกวาดและนำออกไปอย่างระมัดระวัง คนงานสองคนกำลังพ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโกดัง กลิ่นฉุนกึกทำเอาเซี่ยฮาร์รี่ต้องเอามือปิดปากปิดจมูก

คนงานอีกคนหนึ่งกำลังทากาวลงบนใบสั่งปิดของกรมอนามัยและการแพทย์ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้แค่เอาผมเปียที่ไม่ได้มาตรฐานสองสามร้อยเส้นนี้ไปเท่านั้น แต่ยังจะปิดตายโกดังทั้งหลังนี้ด้วย

"ผมเซี่ยฮาร์รี่ เป็นเถ้าแก่ที่นี่ครับ ผมคือเถ้าแก่ ขอถามหน่อยครับคุณเจ้าหน้าที่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ?" เซี่ยฮาร์รี่แทรกตัวฝ่าฝูงชนที่มุงดูอยู่หน้าโกดังเข้าไปถามเจ้าหน้าที่กรมอนามัยและการแพทย์ที่กำลังสั่งการคนงานด้วยความไม่เข้าใจ

เจ้าหน้าที่คนนั้นเดินออกมาจากโกดัง ถอดหน้ากากอนามัยออก แล้วล้วงใบรายงานการตรวจโรคระบาดออกจากกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาว ก่อนจะตบมันลงบนมือของเซี่ยฮาร์รี่