บทที่ 302 เรือนหอ

"คุณหนูลูครับ ลูกพี่ผมหาเงินมาได้ตั้งเยอะ คุณจะยอมปล่อยให้เขาเอาบ้านแค่หลังเดียวมาหลอกแต่งงานไปง่ายๆ ไม่ได้นะครับ ต้องเรียกสินสอดให้หนักๆ เลย" ซ่งเทียนเย่าเดินดูบ้านใหม่ของฉู่เสี้ยวซิ่นจนทั่วทั้งชั้นบนและชั้นล่าง ก่อนจะลงมาพูดหยอกล้อกับลูเพ่ยอิงที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นชั้นล่าง

งานแต่งงานระหว่างฉู่เสี้ยวซิ่นกับลูเพ่ยอิงถูกกำหนดขึ้นแล้ว ลูเหวินฮุ่ยผู้เป็นพ่อที่ได้รับการศึกษาแบบตะวันตกมาตั้งแต่เด็กไม่ได้ซีเรียสเรื่องฤกษ์ยามนัก แต่คุณนายฉู่ ผู้เป็นแม่ของฉู่เสี้ยวซิ่น กลับทุ่มทุนเชิญซินแสชื่อดังจากทั้งมาเลเซีย ไทย และฮ่องกง มาช่วยหาฤกษ์แต่งงานให้ลูกชาย ในที่สุดคุณนายฉู่ก็นำฤกษ์ที่ซินแสทั้งสามท่านเห็นพ้องต้องกันว่าเป็นวันมงคลสูงสุด ทั้งฟ้าดินและผู้คนต่างเป็นใจ ตรงกับวันที่ 9 มีนาคม ปี 1953 มากำหนดเป็นวันวิวาห์

แม้จะเหลือเวลาอีกเกือบปี แต่การเตรียมงานก็เริ่มขึ้นแล้ว บ้านพักตากอากาศสไตล์สวนสวยบนถนนคีลลีเมาท์ย่านเซ็นทรัล ซึ่งเดิมทีเป็นของเจ้านายชาวอังกฤษแห่งบริษัทไท่ผิง ที่เตรียมตัวจะกลับไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่อังกฤษเนื่องจากธุรกิจการค้าในฮ่องกงซบเซา ถูกตระกูลฉู่กว้านซื้อมาในราคา 1.6 ล้านเหรียญฮ่องกง เพื่อใช้เป็นเรือนหอของฉู่เสี้ยวซิ่น

เงินจำนวนนี้ ฉู่เสี้ยวจง พี่ชายคนโตเป็นคนจ่ายให้ ไม่ใช่ว่าฉู่เสี้ยวซิ่นไม่มีเงินหรอก แต่ฉู่เสี้ยวจงคือทายาทผู้สืบทอดคฤหาสน์ตระกูลฉู่บนถนนเกอฟู่อย่างเป็นทางการ ฉู่เหยาจง ผู้เป็นพ่อ มองการณ์ไกลว่า ตอนที่ฉู่เสี้ยวซิ่นยังโสด การอยู่ร่วมกันในคฤหาสน์ใหญ่ก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อมีครอบครัวแล้ว หากยังอยู่ร่วมกันต่อไป วันหนึ่งถ้าเขาไม่อยู่แล้ว พี่น้องอาจจะมีปัญหากระทบกระทั่งกันเรื่องสิทธิครอบครองคฤหาสน์ได้ เขาจึงถือโอกาสตอนที่ฉู่เสี้ยวซิ่นแต่งงาน ประกาศให้ชัดเจนไปเลยว่าคฤหาสน์ตระกูลฉู่จะเป็นของฉู่เสี้ยวจง โดยให้ฉู่เสี้ยวจงเป็นคนออกเงินซื้อเรือนหอให้ฉู่เสี้ยวซิ่นแทน วิธีนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้ภาพลักษณ์ของพี่น้องตระกูลฉู่ดูรักใคร่กลมเกลียวกันในสายตาคนนอก แต่ยังเป็นการตัดปัญหาความขัดแย้งในครอบครัวแต่เนิ่นๆ อีกด้วย

เงิน 1.6 ล้านเหรียญฮ่องกง สามารถซื้อตึกปี้เว่ยหลัว ในย่านเซ็นทรัลได้ทั้งตึกเลยทีเดียว เรือนหอของฉู่เสี้ยวซิ่นที่มีมูลค่าเท่ากับตึกหนึ่งตึกครึ่ง ย่อมไม่ใช่บ้านพักตากอากาศธรรมดาๆ แน่นอน ประการแรก มันตั้งอยู่บนถนนคีลลีเมาท์ ติดกับยอดเขาวิกตอเรียพีค ซึ่งเป็นย่านที่อยู่อาศัยของข้าราชการระดับสูงชาวอังกฤษ เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนบ้านกับพวกฝรั่งเลยก็ว่าได้ แถมยังเป็นคฤหาสน์หรูบนยอดเขา แค่เปิดหน้าต่างก็สามารถทักทายกับบ้านฝรั่งที่อยู่ไม่ไกลได้แล้ว