บทที่ 309 หนึ่งปี

"ดูอะไรอยู่เหรอคะ?" แองจี้ เพอร์ริสที่เพิ่งเดินเช็ดผมเปียกหมาดๆ ออกมาจากห้องน้ำ เอ่ยถามซ่งเทียนเย่าที่กำลังนั่งเปิดเอกสารอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น เธอเดินเท้าเปล่าบนพรม ขยับเข้ามานั่งคร่อมตักเขา ชะโงกหน้าไปดูเอกสารในมือจนผมเปียกๆ ของเธอมาบังสายตาเขาเสียมิด

ซ่งเทียนเย่าโยนเอกสารกลับไปบนโต๊ะหน้าโซฟา สองแขนโอบรัดร่างของแองจี้ เพอร์ริสไว้ และพยายามจะปลดผ้าเช็ดตัวที่เธอเพิ่งพันไว้ให้แน่นออกอีกครั้ง พลางตอบว่า "ข้อมูลบริษัทในตลาดหลักทรัพย์น่ะ"

"สวัสดีครับคุณลูกค้า ดินเนอร์สำหรับสองที่..." เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงพนักงานเสิร์ฟ แต่ยังไม่ทันพูดจบก็เหมือนจะถูกหวงลิ่วที่อยู่ข้างนอกขัดไว้เสียก่อน ครู่ต่อมา หวงลิ่วก็ตะโกนบอกเข้ามาว่า "เถ้าแก่ครับ อาหารเย็นที่สั่งไว้มาส่งแล้วครับ"

"เพิ่งจะเคยเกลียดความมีประสิทธิภาพก็คราวนี้แหละ" ซ่งเทียนเย่าจัดผ้าเช็ดตัวที่หลุดรุ่ยจนเห็นแผ่นหลังเนียนของแองจี้ เพอร์ริสให้เข้าที่เข้าทาง "ไม่น่าสั่งอาหารเย็นล่วงหน้าเลย"

แองจี้ เพอร์ริสหัวเราะร่วน จุ๊บแก้มซ่งเทียนเย่าเบาๆ แล้วลุกเดินไปห้องแต่งตัว ซ่งเทียนเย่าเอนหลังพิงโซฟาพลางตะโกนบอก "ให้เขาเข้ามา"