บทที่ 339 รอดตายมาได้ย่อมมีโชคตามมา?

แม้ทั้งสองคนจะพูดจาโอ้อวดอย่างน่าขนลุก ประกาศกร้าวว่าจะขับรถบรรทุกกลับไปหนานวานเพื่อรวบรวมคนบุกไปฆ่าคนถึงบ้านพักของหวงเซิน แต่รถบรรทุกคันนี้ยังไม่ทันจะได้ขับออกนอกเขตชิงโจวเสียด้วยซ้ำ เพิ่งจะขับผ่านกองฟางสูงๆ ริมทางไปได้ไม่กี่กอง ก็มีรถเก๋งสองคันขับมาประกบหน้าหลัง บีบให้รถบรรทุกต้องจอดคั่นอยู่ตรงกลาง

เจี่ยงหมิงชงโผล่หัวออกมาจากเบาะหลังของรถเก๋งคันหน้า โบกมือเป็นสัญญาณให้รถบรรทุกจอด

เมื่อนักเลงสองคนบนรถบรรทุกเห็นเจี่ยงหมิงชง ก็ค่อยๆ ชะลอรถจนจอดสนิท จังหวะเดียวกับที่เจี่ยงหมิงชงเปิดประตูลงจากรถ ชายวัยกลางคนที่เพิ่งสูดยาเสพติดไปก็กระโดดลงจากรถบรรทุกเช่นกัน มายืนจังก้าอยู่หน้ารถด้วยท่าทางหงุดหงิด แล้วพูดกับเจี่ยงหมิงชงว่า

"พี่ชง ถึงงานนี้จะเสียลูกน้องไปสี่คน เทียบกับเงินที่คุณให้มาก็ถือว่าขาดทุนยับ แต่พวกเราไม่เคยผิดกฎ รับปากแล้วต้องจัดการมันให้ได้ เดี๋ยวผมจะกลับไปรวมพล วางแผนกันใหม่"

เจี่ยงหมิงชงหยิบบุหรี่ออกมายื่นส่งให้พร้อมรอยยิ้ม ปากก็บอกว่า "น้องอวี้ฝู่ทำงานมีกฎเกณฑ์มาตลอด ฉันเชื่อใจได้ ไม่มีใครคาดคิดหรอกว่าอีกฝ่ายจะเตรียมรับมือไว้..."