บทที่ 362 แกตีทีนึง ฉันยิงนัดนึง!

"เดี๋ยวฉันไปเปิดน้ำให้นะคะ"

เมิ่งหว่านชิงในชุดนอนผ้าไหมตัวยาวสีชมพูอมแดงเปิดประตูต้อนรับซ่งเทียนเย่าเข้ามา เธอทิ้งตัวลงย่อเข่าเปลี่ยนรองเท้าแตะให้เขา ก่อนจะลุกขึ้นถอดเสื้อโค้ตกันลมออกให้

ซ่งเทียนเย่ายิ้มให้เมิ่งหว่านชิงด้วยความเหนื่อยล้า "นี่เธอเข้านอนไปแล้วหรือเปล่า ฉันมารบกวนการนอนของเธอไหม"

"ยังหรอกค่ะ เพิ่งชงชาดอกบัวไปกานึง กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ กะว่าจะดื่มชาหมดแล้วค่อยนอน" ตอนที่เมิ่งหว่านชิงเอาเสื้อโค้ตไปแขวนไว้ที่ราวแล้วหันกลับมา ซ่งเทียนเย่าก็ไปทิ้งตัวลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่นแล้ว เขาหลับตาลง ใช้นิ้วมือนวดคลึงหัวคิ้วเบาๆ

"คุณหว่านชิงครับ ผมรออยู่ที่รถข้างนอกนะ มีอะไรเรียกได้ตลอดเวลาเลยครับ" หวงลิ่วที่ยืนอยู่หน้าประตู พอเห็นซ่งเทียนเย่าเข้าไปข้างในแล้ว ก็เอ่ยบอกเมิ่งหว่านชิงด้วยรอยยิ้ม