บทที่ 388 ห้ามกินทิ้งกินขว้าง

"นายไปเจอเขาเหรอ เขาอยู่ชั้นไหนล่ะ" หวงลิ่ว เหยาชุนเสี้ยว อาซื่อ และคนอื่นๆ ถามเหยียนสยงที่เพิ่งขึ้นรถมา หลังจากรอจนเป๋ชงกลับเข้าสโมสรเหมยอินไปแล้ว

เหยียนสยงถูกสายตาของคนกลุ่มนี้จ้องมองจนรู้สึกหนาวสันหลังวาบ เขาพยักหน้ารับ "ไปเจอที่ชั้นสอง เขาคือเป๋ชง ตำแหน่งไป๋จื่อซ่าน(พัดกระดาษขาว/ที่ปรึกษา) ของแก๊งเหอฉวินอิง ตอนนี้กำลังเป็นลูกพี่ที่มาแรงที่สุดในแก๊งเลย เฉินไท่ มือขวาของเขาก็เพิ่งพาคนไปป่วนที่โรงงานน้ำอัดลมยูไนเต็ดเบฟเวอเรจ ลูกพี่แก๊งเหออันเล่อโทรมาหาสโมสรเขาแล้ว แต่เป๋ชงแกล้งทำเป็นไม่อยู่ ไม่ยอมรับสาย งานนี้แก๊งเหออันเล่อกับแก๊งเหอฉวินอิงไม่ยอมจบง่ายๆ แน่"

"หมดธุระของนายแล้วล่ะ กลับไปนอนพักที่สถานีตำรวจได้เลยนะ" หวงลิ่วตบไหล่เหยียนสยงพลางฝืนยิ้ม "เหนื่อยหน่อยนะ พี่สยง"

พอได้ยินหวงลิ่วเรียกว่า 'พี่สยง' เหยียนสยงก็รู้สึกปลาบปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก เขารู้ดีว่าหวงลิ่วมีความสำคัญกับซ่งเทียนเย่าขนาดไหน อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่เมิ่งอวิ๋นชิง ผู้หญิงของซ่งเทียนเย่า ก็อาจจะไม่สนิทกับซ่งเทียนเย่าเท่าหวงลิ่วด้วยซ้ำ

"พี่หก ผมเสนอค่าหัวไปตั้งห้าแสน เป๋ชงตาวาวเลยล่ะ หมอนี่ทำงานทั้งกล้าทั้งรอบคอบ รับรองว่างานนี้ไม่มีพลาดแน่" เหยียนสยงบอกกับหวงลิ่ว