บทที่ 390 ระบบมุ่ยจ๋าย

ซ่งเทียนเย่าเดินหน้าดำคร่ำเครียดออกจากโรงแรมตู้ลี่ซื่อ หวงลิ่วเป็นคนขับรถ จี้เหวินหมิงกับซ่งเทียนเย่านั่งอยู่เบาะหลังด้วยกัน พอเห็นสีหน้าของซ่งเทียนเย่าที่บึ้งตึงจนแทบจะบีบน้ำหมึกออกมาได้ จี้เหวินหมิงก็ฝืนยิ้มพลางกล่าว "คุณซ่งครับ เรื่องแบบนี้ ต่อให้พวกฝรั่งจะคิดแผนการอะไร แต่ถ้าคุณกับคุณผู้หญิงหลินอวี๋จิ้งไม่ตกลง พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ไม่เห็นต้องโมโหขนาดนี้เลยครับ"

"โทษฉันเองแหละที่ใจร้อนหวังผลเร็วเกินไป อุตส่าห์เชิญตัวแม่มาถึงฮ่องกง กะจะพึ่งพาให้เธอช่วยงานซะหน่อย ใครจะไปคิดล่ะว่าไอ้เวรหลินเซี่ยวเหอมันจะวางหมากดักไว้ตั้งแต่แรก ทำเอาฉันไปไม่เป็นเลยตอนนี้" ซ่งเทียนเย่าหลับตา เอนศีรษะพิงเบาะหลัง ยกมือนวดหว่างคิ้วพลางกล่าว

จี้เหวินหมิงมองซ่งเทียนเย่าที่อยู่ข้างๆ แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและเลื่อมใส ชายหนุ่มคนนี้ หรือจะเรียกว่าคุณซ่ง สิ่งที่เขาคิดคำนวณอยู่ในหัวมันก้าวล้ำเกินกว่าอายุไปมากนัก ขนาดตัวเขาเองที่เป็นทนายความคลุกคลีอยู่ในวงการยุติธรรมมาหลายปี ในเรื่องของรายละเอียดและการตัดสินใจบางอย่าง ยังเด็ดขาดสู้คุณซ่งคนนี้ไม่ได้เลย มิน่าล่ะถึงได้เข้าตาหลูเหวินฮุ่ยตั้งแต่อายุยังน้อย

ในสายตาของจี้เหวินหมิง อันที่จริงแผนการที่ซ่งเทียนเย่าวางไว้ก่อนหน้านี้ ถือว่าโหดเหี้ยมและเด็ดขาดมาก

คนทั้งฮ่องกงต่างก็รู้ดีว่าก่อนตายหลินซีเจิ้นได้ทิ้งพินัยกรรมเอาไว้ โดยมอบหมายให้ฮูหยินหงหลานฟางเป็นผู้จัดการเรื่องราวและทรัพย์สินทั้งหมดในตระกูล