บทที่ 404 ล็อกและเหยื่อล่อ

"คุณหลิน! หนังสือพิมพ์ของวันนี้ครับ!" ทนายเฉินมีสีหน้ากระวนกระวายใจ รีบถือหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษหลายฉบับพุ่งเข้าไปในห้องพักฟื้น แล้วพูดกับหลินเซี่ยวเหอที่กำลังนอนหลับตาพักผ่อนอยู่บนเตียง

หลินเซี่ยวเหอรับหนังสือพิมพ์จากทนายเฉินมากวาดตามองพาดหัวข่าวต่างๆ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เขาลุกขึ้นจากเตียงโดยสัญชาตญาณ ทว่าเหยียนสยงที่อยู่ด้านนอกกลับพูดขึ้นมาถูกจังหวะพอดีว่า "คุณหลิน ดูเหมือนว่าร่างกายของคุณจะดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ ถ้างั้นกลับไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจต่อดีกว่าไหม"

หลินเซี่ยวเหอตวัดสายตาอันเฉียบขาดมองเหยียนสยง แววตานั้นทำเอาคนที่เคยฆ่าคนและเห็นเลือดมาโชกโชนอย่างเหยียนสยงถึงกับใจสั่นสะท้าน มือของเขาเลื่อนไปแตะที่เอวโดยสัญชาตญาณ

แต่หลินเซี่ยวเหอก็ไม่ได้สนใจเหยียนสยงอีก เขาลุกขึ้นเดินไปมาในห้องพักฟื้น อ่านข่าวที่เกี่ยวกับตระกูลหลินบนหนังสือพิมพ์จนหมด ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ซ่งเทียนเย่าไม่มีอำนาจมากขนาดนี้หรอก นี่มันฝีมือของหลัวเป่า ตระกูลเฮ่อมีหุ้นส่วนอยู่ในหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษสามฉบับนี้ ทั้งตำรวจ ศุลกากร หนังสือพิมพ์... สร้างกระแสข่าว ถ่วงเวลาฉันไว้ชั่วคราว เพื่อบีบให้คนที่สนิทกับตระกูลหลินต้องหุบปากไปก่อน ฉันต้อง... ฉันต้องโทรศัพท์ก่อน"

หลินเซี่ยวเหอโยนหนังสือพิมพ์คืนให้ทนายเฉิน แล้วก้าวเดินออกจากห้องพักฟื้นเตรียมตัวไปที่ห้องทำงานของหมอหลางหนี่ เหยียนสยงที่อยู่ด้านหลังทำท่าจะส่งเสียงห้ามอีกครั้ง แต่หลี่หมินโย่วก็เดินเข้ามาขวางหน้าเหยียนสยงด้วยท่าทางยียวน "ไอ้ตำรวจสยง..."