บทที่ 405 ชนชั้นและกฎเกณฑ์

หลินเซี่ยวเชียนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ในห้องสอบสวนของกองบัญชาการตำรวจน้ำ เขาพูดกับตำรวจนอกเครื่องแบบสองคนที่กำลังสอบสวนเขาอยู่ตรงหน้าว่า

"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันแค่ไปเดินรับลมคุยเล่นที่ท่าเรือ เรือลำนั้นจะมีของผิดกฎหมายอะไรมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ตระกูลหลินไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับการค้าขายแบบนี้ อีกอย่าง ถ้าอยากจะสอบปากคำ ก็ไปเรียกเจ้านายของพวกแกมาพบฉัน และถ้าไม่มีทนายความอยู่ด้วย ฉันก็จะไม่มีอะไรจะพูดอีก"

ชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายยิ้มให้หลินเซี่ยวเชีย แล้ววางปากกาหมึกซึมในมือลง "ผมคิดว่าคุณหลินคงจะเข้าใจผิดแล้วล่ะครับ พวกเราอยู่ในสังกัดกรมตำรวจก็จริง แต่หน่วยงานที่เราทำงานอยู่คือกองสันติบาล ซึ่งมีลักษณะงานแตกต่างจากตำรวจสืบสวนทั่วไปนิดหน่อย ไม่ทราบว่าเจ้านายที่คุณหลินอยากพบ คือผู้บัญชาการตำรวจ หรือว่าหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยดีครับ"

หลินเซี่ยวเชียไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวกับชื่อกองสันติบาลเลยสักนิด เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดอย่างดูแคลน "กองสันติบาลแล้วยังไงล่ะ แค่เพราะฉันไปยืนอยู่บนท่าเรือ ก็เลยจะยัดข้อหาของผิดกฎหมายบนเรือสินค้าที่แล่นผ่านท่าเรือมาให้ฉันงั้นเหรอ จะจับชู้มันก็ต้องจับให้ได้คาหนังคาเขาสิวะไอ้หนู"

"กองสันติบาลไม่ได้มีอะไรวิเศษวิโสก็จริงครับ แต่กองสันติบาลสามารถใช้เหตุผลอันสมควรบางอย่าง ปฏิเสธคำขอพบทนายความของคุณได้ และเมื่อเทียบกับหน่วยงานอื่นในกรมตำรวจฮ่องกงแล้ว กองสันติบาลไม่จำเป็นต้องมีหลักฐานแน่ชัด กองสันติบาลแค่มีความสงสัยในตัวคุณหลิน และมีหลักฐานเพียงบางส่วน ก็สามารถขอให้คุณให้ความร่วมมือกับการสืบสวนของกองสันติบาลได้แล้ว และคุณก็ปฏิเสธไม่ได้ด้วยครับ" ตำรวจสันติบาลอีกคนปิดสมุดบันทึกบนโต๊ะลง แล้วเงยหน้าขึ้นพูดกับหลินเซี่ยวเชีย