บทที่ 421 ความผูกพันฉันพี่น้อง

"มาหาฉันดึกๆ ดื่นๆ แถมยังมีกลิ่นเหล้าติดตัวมาด้วยแบบนี้ มาคุยเรื่องงานจริงๆ เหรอ" เจียงหย่งเอินเสยผมหน้าม้าที่ปรกหน้าผากขึ้น ยืนอยู่ริมหน้าต่าง ทอดสายตามองเหยาชุนเสี้ยวที่ยืนรออยู่ข้างรถฟอร์ดของซ่งเทียนเย่าตรงริมถนนไกลๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะหันมาถามซ่งเทียนเย่าที่ยืนสวมเสื้อโค้ทอยู่ข้างกายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ซ่งเทียนเย่าหันหน้าไปจ้องมองเจียงหย่งเอินนิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่ง จึงค่อยละสายตากลับมามองยังถนนที่ว่างเปล่าเบื้องหน้า "ทำไมล่ะ ถ้าไม่คุยเรื่องงาน จะให้มาลวนลามเธอหรือไง เธอคิดว่าฉันดูเหมือนพวกบ้ากามที่ออกมาหาเศษหาเลยกับเลขาตอนดึกๆ เหรอ"

"ก็คงไม่ใช่นายหรอก ไม่งั้นฉันคงไม่เปิดประตูให้เข้ามาหรอก แต่ถ้าเป็นคุณฉู่เสี้ยวซิ่นล่ะก็ ไม่แน่" เจียงหย่งเอินพูดพลางส่งแก้วน้ำรินเสร็จให้ซ่งเทียนเย่า "ดื่มน้ำก่อนสิ ต้องให้ฉันเปลี่ยนเป็นชุดทำงานไหม จะได้เข้ากับนายหน่อย"

ซ่งเทียนเย่ารับแก้วน้ำมา ยิ้มให้เจียงหย่งเอิน พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องนอนของเธอ "ห้องนอนเธอนี่จืดชืดเหมือนเจ้าของห้องไม่มีผิด หาของตกแต่งที่มันดูเป็นผู้หญิงๆ มาประดับห้องหน่อยมันยากนักหรือไง จัดห้องซะเหมือนฉันกดขี่เงินเดือนเธอเลยนะ"

ห้องนอนของเจียงหย่งเอินนั้นเรียบง่ายจนเข้าขั้นจืดชืด มีแค่ตู้หนังสือ ตู้เสื้อผ้า โต๊ะทำงาน เตียงเดี่ยว โต๊ะหัวเตียง และต้นไม้กระถางเล็กๆ ริมหน้าต่าง แค่นั้นก็คือทั้งหมดของห้องนอนเธอแล้ว