บทที่ 471 มีสมุนรับใช้ชาวอังกฤษก็ใช้งานได้ดีจริงๆ

สำหรับหลานกังแล้ว คนที่คอยทำงานจิปาถะอยู่ข้างกายซ่งเทียนเย่า ล้วนมีจุดร่วมที่แปลกประหลาดอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือทุกคนต่างมีความสนิทสนมกับผู้หญิงคนใดคนหนึ่งของซ่งเทียนเย่า

อย่างเช่น จินหย่าเหลย ถึงแม้ตอนนั้นจะขับไล่โหลวเฟิ่งอวิ๋นออกจากแก๊งฝูอี้ซิง และยังเคยลงโทษเธอตามกฎของแก๊ง แต่มาจนถึงตอนนี้ ผู้หญิงข้างกายซ่งเทียนเย่าที่จินหย่าเหลยติดต่อด้วยใกล้ชิดที่สุด ก็คงจะยังเป็นเธออยู่ดี โหลวเฟิ่งอวิ๋นเองก็ไม่ได้โง่ เธอรู้ดีว่าไม่ควรเก็บความแค้นเรื่องที่ถูกลงโทษและยึดบ่อนพนันไปในตอนนั้นมาใส่ใจ ซ้ำยังส่งลูกน้องแก๊งฝูอี้ซิงบางส่วนไปทำงานในโรงงานวิกผมเหล่านั้นที่ฮ่องกงด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าแม้ตอนนี้โหลวเฟิ่งอวิ๋นจะไม่มีสถานะในยุทธจักร ดูเผินๆ เหมือนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแก๊งฝูอี้ซิงแล้ว แต่ถ้ามีใครกล้ามาตอแยเธอ ไม่ต้องถึงหูซ่งเทียนเย่า พวกหัวหน้าแก๊งฝูอี้ซิงหลายคนก็พร้อมจะออกหน้าจัดการไอ้พวกไม่รักดีนั่นให้เธอทันที

ต่อมาก็คือ เหยียนสยง ตอนนี้เขายึดติดอยู่กับความสัมพันธ์ที่เคยร่วมเป็นตายมากับเมิ่งหว่านชิงในคืนนั้นอย่างเหนียวแน่น ถึงแม้เหยียนสยงจะไม่นับว่าเป็นคนของซ่งเทียนเย่า แต่ถือว่าเป็นคนของฉู่เสี้ยวซิ่น แต่เหยียนสยงก็รู้ดีว่า ถ้าไม่มีซ่งเทียนเย่าคอยชี้แนะวางแผนให้ผ่านทางฉู่เสี้ยวซิ่น ต่อให้อีกสิบหรือยี่สิบปี เขาก็อาจจะไม่ได้เป็นถึงสารวัตรสืบสวนใหญ่ ดูอย่างหลีโหย่วมินสิ ตั้งแต่ตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะติดตามซ่งเทียนเย่า พอฆ่าหลี่จิ่วเซิ่งเจ้าพ่อแก๊งทั่วหลงได้ ตอนนี้ก็นั่งเก้าอี้สารวัตรสืบสวนใหญ่เขตเกาะฮ่องกงได้อย่างมั่นคง แม้แต่หลิวฝูก็ยังทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นเส้นทางที่เหยียนสยงเลือกเดินจึงค่อนข้างอ้อมค้อม แม้เมิ่งหว่านชิงจะมีนิสัยเย็นชากับคนนอก แต่สำหรับเหยียนสยงแล้วก็ยังถือว่าแตกต่างออกไปบ้าง อย่างน้อยในคืนนั้นที่คนในยุทธจักรลือกันว่าซ่งเทียนเย่าออกหน้าแทนเธอ แต่คนที่จับปืนยิงคนพาเธอหนีหัวซุกหัวซุนมาส่งถึงมือซ่งเทียนเย่าจริงๆ แล้วคือเหยียนสยงต่างหาก แถมเหยียนสยงก็ไม่เคยเอ่ยปากเรียกร้องอะไรจากเมิ่งหว่านชิงเลย เขาเลือกเข้าทางพ่อแม่ของเธอแทน โดยจะหาเวลาไปเยี่ยมเยียนพ่อแม่ของเธอเป็นประจำทุกสัปดาห์ ไม่รู้ไปนับญาติกันอีท่าไหน จู่ๆ ก็กลายเป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนซะอย่างนั้น คนแต้จิ๋วขึ้นชื่อเรื่องความผูกพันในสายเลือดอยู่แล้ว ยิ่งพอเหยียนสยงพยายามทำตัวให้สนิทสนมจนเกิดความผูกพันฉันเครือญาติ ความสัมพันธ์ก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น พ่อแม่ของเมิ่งหว่านชิงที่สูญเสียลูกชายไป พอตอนนี้มีหลานชายที่ได้ดิบได้ดีในกรมตำรวจเพิ่มมาอีกคน คอยช่วยเหลือจัดการธุระน้อยใหญ่ในบ้านอย่างเต็มที่ พวกเขาจึงมักจะเอ่ยปากฝากฝังกับเมิ่งหว่านชิงอยู่เสมอ ให้เธอช่วยพูดจาสนับสนุนเหยียนสยงต่อหน้าซ่งเทียนเย่าบ้าง

แล้วตัวเขา หลานกังล่ะ ตอนนี้คนที่เขาสนิทที่สุดในบรรดาผู้หญิงข้างกายซ่งเทียนเย่า ก็คือฉีเหว่ยเหวินที่อยู่ตรงหน้านี้ จะว่าไปแล้ว ตอนแรกหลานกังก็เคยคิดอยากจะใช้ความสามารถด้านภาษาอังกฤษของตัวเองไปตีสนิทกับแองจี้ เพอร์ริสอยู่เหมือนกัน ดูยังไงแองจี้ เพอร์ริสก็น่าจะมีราศีของเมียหลวงมากกว่าโหลวเฟิ่งอวิ๋นหรือเมิ่งหว่านชิง แต่ข้อแรกคือ แองจี้ เพอร์ริสไม่สนใจเขา ข้อสองคือ สิ่งที่เขาคิดอยู่ในหัว แองจี้ เพอร์ริสก็เดาออกหมด ดังนั้นหลานกังจึงล้มเลิกความตั้งใจที่จะเกาะใบบุญแหม่มสาวอย่างหน้าด้านๆ เปลี่ยนมานึกถึงฉีเหว่ยเหวินที่เคยร่วมก่อเหตุฆาตกรรมหมู่ที่สถานสงเคราะห์กำมะลอด้วยกันแทน แตกต่างจากจินหย่าเหลยและเหยียนสยง หลานกังกับฉีเหว่ยเหวินถือว่ามีความสัมพันธ์แบบร่วมเป็นร่วมตายกันมาก่อน ตอนนั้นที่ซ่งเฉิงซีโกรธจัดบุกเข้าไปฆ่าคนในสถานสงเคราะห์เพราะปั่วหมิง เรื่องนั้นจบลงได้ก็เพราะหลานกังกับฉีเหว่ยเหวินร่วมมือกันจัดการ หลานกังวางแผนฆ่าฝรั่งกับตำรวจ ส่วนฉีเหว่ยเหวินก็จัดการเก็บกวาดศพในสถานสงเคราะห์กับพวกลูกน้องฝรั่งจนสะอาดสะอ้าน ทำให้พวกอังกฤษสืบหาร่องรอยไม่พบ ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เขาย้ายจากเกาะฮ่องกงมาประจำที่สถานีตำรวจมงก๊กฝั่งเกาลูน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้านอาหารเกาลูนของซ่งเฉิงซี เขาก็มักจะไปกินดื่มที่นั่นอยู่บ่อยๆ ความสัมพันธ์กับฉีเหว่ยเหวินก็เลยถือว่าสนิทสนมกันพอสมควร ที่สำคัญที่สุดคือ ทั้งสองคนต่างก็เป็นคนฉลาด ดังนั้นพอฉีเหว่ยเหวินบอกให้เขารีบลงมือฆ่าสองคนนั้นทันที หลานกังก็รู้ว่าเธอไม่ได้ล้อเล่น

หลังจากส่งสัญญาณให้จิ่วเหวินหลงคุ้มครองฉีเหว่ยเหวินและเฉินเยี่ยนนีกลับไปก่อน หลานกังก็เดินกลับมาที่ริมถนน มองดูถานจิงเหว่ยและพวกถูกจับยัดใส่รถตำรวจ เขาล้วงบุหรี่จากกระเป๋าขึ้นมาจุดสูบ ลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ขยับเข้ามากระซิบ "พี่อู๋โถว จะพากลับโรงพักจริงๆ เหรอ"