บทที่ 494 ห้องอาหารฮาร์ปอันวุ่นวาย (8)

เจิ้งอวี้ถงขยี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่คริสตัลบนโต๊ะอย่างแรง ทว่าวินาทีต่อมาเขากลับจุดบุหรี่มวนใหม่ แล้วพ่นควันสีเทาออกจากปากต่อไป ในที่เขี่ยบุหรี่ตอนนี้มีก้นบุหรี่สุมกันอยู่เจ็ดแปดมวน ซึ่งแต่ละมวนถูกสูบไปอย่างมากก็แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น ส่วนอาหารเรียกน้ำย่อยหน้าตาน่าทานสองสามจานบนโต๊ะนั้นดูเหมือนจะเป็นแค่ของประดับเสียมากกว่า มีเพียงที่เขี่ยบุหรี่นี่แหละที่ดูเหมือนจะเป็นอาหารจานหลักของมื้อค่ำวันนี้

คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเจิ้งอวี้ถงคือชายวัยกลางคนที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้า ไว้หนวดเคราที่ไม่ได้โกนมาหลายวัน การแต่งกายของเขาดูไม่เข้ากับห้องอาหารฮาร์ปแห่งนี้เลยแม้แต่น้อย หมวกผ้าสักหลาดที่ควรจะถอดออกตั้งแต่เดินเข้ามา ตอนนี้กลับยังคงสวมอยู่บนหัว เขาสวมเสื้อเชิ้ตลายดอก สวมทับด้วยแจ็กเก็ตสไตล์อเมริกัน กางเกงขากว้างสีดำ และรองเท้าหนังหุ้มข้อพื้นแข็ง เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ จ้องมองเจิ้งอวี้ถงที่กำลังพ่นควันบุหรี่อยู่ฝั่งตรงข้ามตาไม่กะพริบ ใบหน้าไร้ซึ่งความกังวลหรือรีบร้อนใดๆ

โดยมีเจิ้งอวี้ถงและชายคนนั้นเป็นศูนย์กลาง ที่โต๊ะซึ่งห่างออกไปทางด้านหลังของเจิ้งอวี้ถงประมาณห้าเมตร ชายวัยกลางคนอีกคนที่แต่งตัวไม่เข้าพวกเช่นกันกำลังก้มหน้าก้มตาจัดการกับอาหารกองโตบนโต๊ะอย่างตะกละตะกลาม กุ้งอบชีสถูกยัดเข้าปากพร้อมกับข้าวผัดและหอยเชลล์ มือยังคงเอื้อมไปหยิบปลาแซลมอนทอดบนโต๊ะ ท่าทางการกินและเสียงเคี้ยวที่ดังออกมา ทำให้ฉู่เสี้ยวซิ่นและเสวี่ยนีที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตรถึงกับขมวดคิ้ว พนักงานเสิร์ฟฝืนยิ้มและเดินเข้าไปใกล้หลายครั้งหวังจะเตือนให้เขารักษามารยาทในการกิน แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นว่าชายคนนั้นสั่งอาหารราคาแพงมาเต็มโต๊ะ ได้แต่หวังว่าความอดทนอดกลั้นของตนจะทำให้ได้ทิปเพิ่มขึ้นตอนเช็กบิล

ส่วนที่โต๊ะซึ่งห่างออกไปทางด้านหลังของชายคนนั้นประมาณห้าเมตร มีชายอีกคนกำลังชิมไวน์ชั้นดีชนิดต่างๆ อย่างไม่หยุดหย่อน ตั้งแต่ไวน์ราคาถูก ไปจนถึงไวน์ปอมเมอรอลงสั่งทำพิเศษจากฝรั่งเศส และวิสกี้ซิงเกิลมอลต์จากสกอตแลนด์ ตรงหน้าชายคนนี้เต็มไปด้วยแก้วไวน์หลากหลายรูปแบบ มีพนักงานเสิร์ฟสามคนคอยยืนให้บริการอยู่ข้างโต๊ะ ทั้งรินไวน์ พักไวน์ และยกมาเสิร์ฟตรงหน้าพร้อมกับเตือนว่าสามารถดื่มได้แล้ว ชายคนนั้นไม่สนว่าจะเป็นไวน์ชนิดไหน พอแก้วถูกส่งมาตรงหน้า เขาก็กระดกรวดเดียวจนหมด แม้ว่าไวน์สองแก้วนั้นจะมีราคาแพงหูฉี่ เป็นไวน์สั่งทำพิเศษสีแดงดั่งโกเมนที่ส่งกลิ่นหอมของผลไม้ฟุ้งกระจายจนแขกโต๊ะข้างๆ ที่รู้เรื่องไวน์ถึงกับต้องกลืนน้ำลาย แต่ชายคนนี้กลับกลืนมันลงคอไปอย่างไม่รู้คุณค่าเหมือนวัวเคี้ยวหญ้า ทว่าเมื่อเห็นรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของพนักงานเสิร์ฟทั้งสามคนและปึกธนบัตรหนาเตอะบนโต๊ะ ก็รู้ได้ทันทีว่าทางร้านอาหารพร้อมที่จะอะลุ่มอล่วยให้ชายคนนี้อย่างเต็มที่

บริเวณใกล้ประตูทางเข้าห้องอาหารฮาร์ป ยังมีชายอีกคนนั่งอยู่ตามลำพัง เขาสวมแจ็กเก็ตสไตล์อเมริกันจับคู่กับกางเกงลายพรางทหาร ตรงหน้าไม่มีอาหารหรูหรา มีเพียงน้ำมะนาวที่เสิร์ฟฟรีหนึ่งแก้ว กับข้าวผัดหนึ่งจานที่ดูซอมซ่อสุดๆ เขาใช้ช้อนตักข้าวผัดเข้าปากทีละคำ ส่วนมืออีกข้างถือกล้องส่องทางไกลขนาดเล็กยกขึ้นส่องดูหญิงสาวชาวรัสเซียขาวที่กำลังสวมชุดราตรีสุดเซ็กซี่ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนและหัวไหล่มน เธอกำลังใช้สองมือกรีดนิ้วบรรเลงพิณอยู่บนเวทีการแสดงไกลออกไป ชายคนนี้แสดงออกถึงความหื่นกามอย่างไม่ปิดบัง หากไม่ได้กำลังตักข้าวเข้าปากอยู่ น้ำลายของเขาคงหยดแหมะลงมาแล้ว