บทที่ 507 ส่งศพมา รับเงินไป จ่ายเงินทันทีที่เห็นศพ

เฉินไท่อยู่ในโรงงานเก่าๆ กว้างๆ ของอู่ต่อเรือหยาซี่หย่าในย่านไท่ก๊กจุ่ย ท่อนบนที่เปลือยเปล่าเผยให้เห็นรอยสักลายอุทิศกายให้เสือที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เขากำลังซ้อมชกกับหุ่นไม้พังๆ ตัวหนึ่ง ภายในโรงงานไม่มีไฟฟ้า มีเพียงแสงสลัวๆ จากตะเกียงน้ำมัน หลังคาที่ผุพังทรุดโทรมปล่อยให้น้ำฝนจากพายุเทกระหน่ำรั่วซึมลงมาจนเกิดเสียงดังเปาะแปะไปทั่วทั้งโรงงาน

ช่วงนี้ชีวิตของเฉินไท่ไม่ค่อยสู้ดีนัก หลังจากที่ป๋อหมิงลูกพี่ใหญ่ถูกฆ่าตาย เขาก็ดึงดันจะแก้แค้นให้ป๋อชงให้ได้ ถึงขั้นไปอาละวาดที่โรงงานน้ำอัดลมของตระกูลหลิน แต่สิ่งที่ตามมากลับไม่ใช่ชื่อเสียงบารมีในยุทธจักรที่เพิ่มขึ้น ทว่ากลับเป็นชีวิตที่ยากลำบากยิ่งกว่าเดิมเมื่อไร้ซึ่งผู้หนุนหลัง เขาไม่มีหัวคิดพลิกแพลงเหมือนป๋อชง และยิ่งไม่มีทักษะการเจรจาเข้าสังคมแบบป๋อชง ก่อนหน้านี้เขาทำตัวเป็นมือขวาผู้ซื่อสัตย์คอยใช้กำลังต่อสู้ให้ป๋อชง ทำให้สร้างศัตรูไว้ทั่วทุกสารทิศ แต่ป๋อชงยังไม่ทันได้ขยายเครือข่ายเส้นสายให้เฉินไท่ก็ด่วนจากไปเสียก่อน ดังนั้นพอป๋อชงตาย คนที่มาหาเรื่องเฉินไท่จึงมีมากกว่าคนที่มาให้ความช่วยเหลือ ซ้ำร้ายเฉินไท่ยังไม่สามารถปกป้องสโมสรเหมยอิน ซึ่งเป็นสถานที่โปรดปรานที่สุดของลูกพี่ป๋อชงตอนยังมีชีวิตอยู่ไว้ได้ ถูกพวกตำรวจท้องที่ซีอิ๋งผานร่วมมือกับพวกผู้ใหญ่ในแก๊งเหอฉวินอิง ยึดเอาไปจากมือเขาในนามของทรัพย์สินแก๊ง

ในยุทธจักร พอเอ่ยชื่อเฉินไท่ ทุกคนต่างก็นับถือในความเก่งกาจ ความจงรักภักดี และพรสวรรค์ในการเป็นนักเลง ตอนนี้พวกลูกพี่แก๊งเหอที่สนใจในตัวเฉินไท่ต่างก็กำลังเฝ้ารอ รอให้เฉินไท่ทนความลำบากไม่ไหว เพื่อที่พวกตนจะได้อ้าแขนรับหมาจอมดุผู้ซื่อสัตย์ตัวนี้มาเลี้ยงไว้ข้างกาย

แต่เฉินไท่ก็ทำให้ทุกคนต้องผิดหวัง พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฉินไท่จะสามารถเสวยสุขกับชีวิตที่หรูหราฟู่ฟ่า มีลูกน้องห้อมล้อมหน้าหลัง เที่ยวเตร่สนุกสนานทุกค่ำคืนในยามรุ่งโรจน์ได้ และในขณะเดียวกันก็สามารถอดทนกับความโดดเดี่ยวอ้างว้าง อดมื้อกินมื้อในยามตกต่ำได้เช่นกัน

คนในยุทธจักรก็เป็นแบบนี้แหละ วันนี้คุณรุ่งเรือง มีลูกน้องมากมายเต็มใจติดตามคุณ แต่วันพรุ่งนี้คุณตกอับ พวกเขาก็พร้อมจะแตกฉานซ่านเซ็นหายหัวไปหมด เพราะลูกน้องระดับล่างในยุทธจักรที่ไม่มีโอกาสเติบโตก็ต้องปากกัดตีนถีบเหมือนกัน เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะทนอยู่กับเตาไฟที่เย็นชืดอย่างคุณตลอดไป