บทที่ 545 พรั่งพรูมาไม่ขาดสาย

บนถนนมาเก๊า ภายในห้องพักชั้นห้าของโรงแรมผู่เอ้า (โรงแรมโปรตุเกส-มาเก๊า)

    ซ่งชุนจง ในคราบของชายชื่อจางเสี่ยนไท่ นั่งตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะในห้องรับแขก กู้เทียนเฉิง ลูกศิษย์ที่เพิ่งรับเข้ามาใหม่ยืนหน้าเครียดอยู่ด้านหลัง มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในเสื้อด้วยท่าทีขึงขัง

    ฝั่งตรงข้ามของซ่งชุนจงคือชายผิวดำหัวโล้นชาวปาปัวนิวกินี ด้านหลังเขามีบอดี้การ์ดชาวรัสเซียขาวร่างใหญ่สองคนยืนคุมอยู่

    "คุณจาง คุณเรียกราคาแพงเกินไป ราคานี้ถ้าผมรับของจากสามเหลี่ยมทองคำ อย่างน้อยผมได้เยอะกว่าที่คุณให้ตั้งสามสิบเปอร์เซ็นต์นะ" ชายผิวดำหัวโล้นจ้องหน้าซ่งชุนจง แล้วแบมือออก "ผมให้ราคาสูงสุดได้แค่นี้"

    ซ่งชุนจงที่เปลี่ยนมาใส่ชุดฉางซานหันไปยิ้มให้กู้เทียนเฉิงที่อยู่ด้านหลัง ก่อนจะตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจว่า "คุณซิงก์ ถ้าคุณรับของจากสามเหลี่ยมทองคำได้จริง คงไม่ถ่อมาหาผมถึงที่นี่หรอก"