บทที่ 103 ตนเองแข็งแกร่ง จึงจะนับว่าแข็งแกร่งอย่างแท้จริง

เจียงหย่วนเป็นฝ่ายตบหลังซือจุนของตนเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม "ซือจุน ขอบคุณครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ไป๋หยินเสวี่ยก็ปล่อยเขาออกจากอ้อมกอดตามน้ำ ก่อนจะหันหลังกลับไปและพยายามคุมน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุด "อืม เอาละ เรื่องราวที่นี่จบลงแล้ว เดี๋ยวอาจารย์จะส่งเจ้ากลับไปนะ”

“การออกเดินทางหาประสบการณ์ของเจ้ายังไม่จบไม่ใช่หรือ?”

“เรื่องทางนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่อาจารย์เถอะ"

เมื่อรับฟังการจัดการของซือจุน เจียงหย่วนก็พยักหน้าตอบรับ "ครับ ซือจุน"