บทที่ 105 จิ้งจอกตัวแรกที่มาเยือนที่นี่ในรอบพันปี!

"ทุกท่าน ข้ามีนามว่าเจียงหย่วน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ"

พูดจบ เจียงหย่วนก็ถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของตนเอง รูปโฉมที่งดงามประดุจเทพเซียนปรากฏขึ้น ทำเอาเหล่าโลลิผมทองที่อยู่ตรงนั้นถึงกับอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย มนุษย์ผู้นี้หน้าตาดีเกินไปแล้ว! พวกนางไม่เคยเห็นมนุษย์ที่หน้าตาดีขนาดนี้มาก่อน โบราณว่ารูปลักษณ์ภายนอกคือความประทับใจแรกในการสื่อสาร เช่นนั้นความประทับใจแรกที่เจียงหย่วนมอบให้เผ่าจิตศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ย่อมนับว่าดีเยี่ยมเป็นพิเศษ ยิ่งไปกว่านั้น บนตัวของเขา พวกนางยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกจนอยากจะเข้าไปใกล้ชิด ดังนั้นเหล่าโลลิผมทองจึงพากันกรูกันเข้ามาแสดงความเป็นมิตร มือเล็กๆ เริ่มซุกซนไม่อยู่นิ่ง

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงหย่วนก็ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรตอบสนองอย่างไร ทำได้เพียงยิ้มและรักษาระยะห่างเอาไว้ หูจิ่วเกอที่กำลังเตรียมจะส่งเสียงขู่ฟ่อ เมื่อเห็นสถานการณ์ก็ล้มเลิกความตั้งใจ กลับไปทำหน้าที่เป็นมาสคอตของตนเองต่อไป ในตอนนั้นเอง เซิ่งหนิงหนิงก็ออกหน้ามาช่วยคลี่คลายสถานการณ์

"เอาละทุกคน แขกเดินทางมาไกลย่อมเหน็ดเหนื่อย พวกเราอย่าไปรบกวนการพักผ่อนของเขาเลย"

เมื่อได้ยินท่านประมุขเผ่าเอ่ยปาก เหล่าชาวเผ่าจิตศักดิ์สิทธิ์ก็พยักหน้าตอบรับ จากนั้นจึงเดินถอยห่างจากเจียงหย่วนอย่างอาลัยอาวรณ์ เมื่อวงล้อมคลายลง เจียงหย่วนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างไรเสีย การถูกล้อมรอบด้วยเด็กตัวเล็กๆ กลุ่มหนึ่งก็ทำให้เขารู้สึกกดดันอยู่บ้าง