บทที่ 111 เขาพึงใจที่จะแสดงออกส่วนหนึ่งและปกปิดไว้ส่วนหนึ่ง

เนื่องจากพละกำลังที่ใกล้เคียงกัน เจียงหย่วนจึงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจากตัวศิษย์พี่ใหญ่หลี่ชิงจู๋ที่แม้จะเก็บงำความคมกล้าไว้ ทว่ากลับแฝงไปด้วยความรู้สึกอันตรายที่แผ่ออกมาจางๆ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะลอบอุทานในใจถึงพละกำลังของอีกฝ่าย ที่แข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อหนึ่งปีก่อนมากนัก

ทว่าหากเทียบกับเขาแล้ว ความตกใจของหลี่ชิงจู๋นั้นไม่ได้น้อยไปกว่ากันเลย ในยามที่เขาไม่ได้ปกปิดร่องรอย นางย่อมสัมผัสได้ชัดเจนว่า ตบะของศิษย์น้องผู้นี้ ถึงกับก้าวเข้าสู่ขอบเขตประสานสว่างแล้ว! ยิ่งไปกว่านั้น หลี่ชิงจู๋ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันรุนแรงจากตัวเขา ความรู้สึกเช่นนี้ นางไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนานแล้ว

นัยน์ตาของนางจึงทอประกายวาววับ เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังด้วยความร้อนรน "ศิษย์น้อง ข้าเองก็เพิ่งกลับมาได้ไม่นานนี้เอง”

“ทว่าศิษย์น้อง ตอนนี้เจ้าพอจะมีเวลาหรือไม่? มาลองประลองฝีมือกันสักเล็กน้อยดีหรือไม่?"

เมื่อเผชิญกับคำเชิญประลองจากศิษย์พี่ เจียงหย่วนที่ไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธย่อมตอบตกลง ส่วนเรื่องที่จะมาปรึกษาซือจุนนั้น ประลองเสร็จแล้วค่อยไปหาท่านก็ยังไม่สาย ทว่าครั้งนี้ทั้งสองไม่ได้มุ่งหน้าไปยังลานประลองของเหล่าศิษย์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับทะยานร่างขึ้นสู่ห้วงนภาเบื้องบนในทันที