บทที่ 124 ความลึกซึ้งถึงแก่นไม้

เมื่อมาถึงชั้นสุดท้าย เจียงหย่วนเงยหน้ามองไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ทว่าหุ่นเชิดที่ปรากฏออกมา กลับไม่ใช่หุ่นเชิดร่างยักษ์ที่ทรงพลังและบ้าคลั่งอย่างที่เขาจินตนาการไว้ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือหุ่นเชิดที่มีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์ปกติ มันถูกสร้างมาให้มีรูปร่างเป็นสตรี มีรูปโฉมงดงามหยาดเยิ้มและมีสัดส่วนอวบอัดเย้ายวนใจ มองปราดเดียวก็รู้ว่าสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองรสนิยมเฉพาะทางของใครบางคน เช่นความปรารถนาที่จะสัมผัสความลึกซึ้งถึงแก่นไม้หรือเรื่องทำนองนั้น

ทว่าตามตรงแล้ว เจียงหย่วนกลับรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ในมุมมองของเขา หุ่นเชิดควรเน้นความสมบูรณ์ในการใช้งาน ส่วนความสวยงามเป็นเพียงเรื่องรอง อีกอย่าง รูปโฉมของหุ่นเชิดตัวนี้ยังเทียบไม่ได้แม้แต่กับจิ้งจอกสีชมพูที่บ้านของเขาเลยด้วยซ้ำ คงไม่ได้คิดว่าเขาจะเป็นพวกประเภทที่พอเห็นสาวงามแล้วจะลงมือไม่ลงหรอกนะ? หรือคิดว่าเมื่อต้องเผชิญกับหุ่นเชิดขอบเขตประสานสว่างขั้นที่เก้าแล้ว เขาจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้งั้นหรือ? ล้อเล่นน่า!

ความพยายามที่เขาสั่งสมมาตลอดเส้นทางนี้หรือจะพ่ายแพ้ให้กับสิ่งของที่ไร้ชีวิต เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงหย่วนก็ไม่ได้รอให้หุ่นเชิดเบื้องหน้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน เขาดีดนิ้วเบาๆ ทันที สายฟ้าสีน้ำเงินพุ่งทะยานออกไปพร้อมเสียงหวีดหวิว โดยมีเป้าหมายคือหุ่นเชิดตัวนั้น แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ หุ่นเชิดตัวนั้นสามารถหลบหลีกไปได้

เจียงหย่วนเลิกคิ้วขึ้นแต่ไม่ได้เอ่ยอะไร เขาเพียงสะบัดนิ้วอีกครั้ง รอบกายของเขาพลันปรากฏลูกศรสายฟ้าเรียงรายกันอย่างหนาแน่น ก่อนจะพุ่งเข้าจู่โจมหุ่นเชิดราวกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ ครานี้ เจียงหย่วนมองเห็นวิถีการเคลื่อนไหวของมันได้อย่างชัดเจน พลังวิญญาณบริเวณส่วนเท้าของหุ่นเชิดเพิ่มสูงขึ้นจนเปล่งแสงจางๆ ตามมาด้วยความเร็วที่ปะทุออกมาจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นการเคลื่อนย้ายในชั่วพริบตา

เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาของเจียงหย่วนก็เป็นประกาย ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยชอบรูปลักษณ์ภายนอกของมันนัก แต่ต้องยอมรับว่าโครงสร้างภายในของหุ่นเชิดตัวนี้ น่าจะช่วยตอบสนองความกระหายในความรู้ด้านวิชาหุ่นเชิดของเขาได้ไม่น้อย เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงหย่วนก็ไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป เขาปลดปล่อยพละกำลังที่แท้จริงออกมาทั้งหมด วินาทีต่อมา พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง อสนีบาต เปลวเพลิง เสียงกัมปนาท และการระเบิด! ดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งหอคอย