บทที่ 146 หนึ่งสำนักมีอัจฉริยะล้ำเลิศถึงสองคน

"อย่ามาทึกทักความชอบของข้าไปเองตามใจชอบสิ”

“ข้าน่ะชอบคนที่มีรูปร่างหน้าตาแบบพี่สาวต่างหากล่ะ เข้าใจไหม?"

ทันทีที่สิ้นคำพูดประโยคสุดท้าย เจียงหย่วนก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที เหตุใดเขาถึงต้องมาบอกความชอบส่วนตัวให้ยัยจิ้งจอกโง่ที่มี แผนการซ่อนเร้น ผู้นี้รับรู้ด้วยเล่า? นี่มันหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ!

เป็นไปตามคาด เมื่อล่วงรู้รสนิยมที่แท้จริงของเจียงหย่วน ดวงตาของหูจิ่วเกอก็เป็นประกายวิบวับ รูปร่างหน้าตาแบบพี่สาวที่เขาว่ามานั่น มันก็คือนางไม่ใช่หรือไง? หึหึหึ~ นึกไม่ถึงเลยว่านางจะเป็นสเปกที่เขาชอบพอดี~ เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น หูจิ่วเกอก็รู้สึกอิ่มเอมใจจนตัวลอย

นางคืนร่างกลับสู่รูปลักษณ์เดิมพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมสุข ดูรื่นเริงสำราญใจยิ่งนัก จากนั้นนางที่รู้สึกเบาใจก็เข้าไปกอดแขนของเขาไว้แน่น พลางเอ่ยเย้าแหย่ว่า "อุ๊ยตาย~ นึกไม่ถึงเลยว่าเสน่ห์ของข้าจะแรงขนาดนี้~”