บทที่ 149 การรับศิษย์คนนี้มา นับว่าประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง

หลังจากขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจียงหย่วนก็ตัดสินใจเก็บโอสถเสริมจิตระดับไร้ตำหนิเม็ดที่เกินมาไว้กับตัว อย่างไรเสียพอยัดใส่กระเป๋ามิติของระบบแล้ว มันย่อมไม่มีวันสูญหายไปไหนแน่นอน

เมื่อจัดการเก็บโอสถล้ำค่าเม็ดนั้นเรียบร้อย เขาก็หยิบกล่องหยกออกมาสามใบ เพื่อบรรจุโอสถเสริมจิตระดับไร้ตำหนิที่เหลืออีกสามเม็ดแยกกัน ภายในกล่องหยกเหล่านี้ถูกสลักไว้ด้วยค่ายกลคงสภาพ ซึ่งเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการรักษาคุณภาพของตัวยา เจียงหย่วนถือกล่องหยกเหล่านั้นไว้ในมือโดยไม่คิดจะปกปิดอีกต่อไป ทว่ากลับแสดงมันออกมาให้เหล่านักบำเพ็ญเพียรได้เห็นอย่างเปิดเผย

ด้วยความเคลื่อนไหวใหญ่หลวงก่อนหน้านี้ คิดจะซ่อนก็คงยากแล้ว มิสู้เปิดตัวฐานะนักปรุงโอสถระดับลี้ลับของตนเองออกไปอย่างสง่างามจะดีกว่า ดังนั้นในยามที่เขาร่อนกายลงสู่พื้นอย่างช้าๆ ศิษย์จำนวนมากที่จับจ้องอยู่จึงพากันอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"นั่นคือเจียงหย่วน ศิษย์คนที่สองของท่านผูาวุโสสูงสุด! เจ้าแห่งสายฟ้าคนนั้นนี่นา! เขากลายเป็นนักปรุงโอสถระดับลี้ลับไปแล้วหรือนี่!"

"สวรรค์ช่วย! นักปรุงโอสถระดับลี้ลับที่มีอายุเพียงยี่สิบต้นๆ เช่นนี้ มิใช่ว่าเก่งกาจกว่าศิษย์เอกแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์โอสถเขียวหลายเท่าตัวหรอกหรือ?"