บทที่ 150 เขา... เคียดแค้นนัก!

อย่างไรเสียโลหิตมังกรในสระเลือดมังกรก็มีอยู่มหาศาล ดังนั้นเจียงหย่วนจึงตั้งใจว่าจะใช้วิธีของหลงหลิงและวิธีของท่านปู่ปรมาจารย์ควบคู่กันไป ในเมื่อสามารถทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น มีพรสวรรค์สูงส่งขึ้น และก้าวไปได้ไกลกว่าเดิมบนเส้นทางสู่ความเป็นเซียน เหตุใดเขาจะไม่ยินดีทำเล่า?

เมื่อได้รับฟังสิ่งที่ศิษย์รักทั้งสองต้องการ ไป๋เงินยวงทั้งสามร่างต่างก็จดจำไว้ในใจ นางตั้งใจจะใช้เวลาสักระยะเพื่อเสาะหาของเหล่านั้นมาให้ได้ ทว่าก่อนอื่น นางต้องแสดงความขอบคุณต่อความกตัญญูของศิษย์ทั้งสองเสียก่อน มันช่างเป็นเรื่องที่ทำให้นางมีความสุขเหลือเกิน

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ไป๋เงินยวงทั้งสามร่างก็จากไป เหลือเพียงเจียงหย่วนที่ยังคงอุ้มยัยจิ้งจอกสีชมพูเอาไว้ เขาสังเกตเห็นศิษย์พี่ใหญ่ที่ยังไม่ได้จากไป และดูเหมือนว่านางจะมีเรื่องที่ยังพูดไม่จบ เห็นดังนั้น เขาจึงเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นก่อน

"ศิษย์พี่ครับ ดูเหมือนท่านจะมีเรื่องอะไรอยากจะบอกข้า”

“ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องอะไรหรือครับ?"