บทที่ 151 เขาประสบความสำเร็จ และเขาก็ล้มเหลว

เซียวหลีเมินเฉยต่อชายหนุ่มที่ทำตัวน่าอับอายตรงหน้า และเปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยการถามถึงบุตรสาว "ชิงจู๋ของพวกเราล่ะ? ทำไมข้าไม่เห็นนาง?"

"ชิงจู๋น่ะรึ นางกำลังรอพวกเราอยู่ในวิหารน่ะ วางใจได้เลย~" หลี่เฉิงเทียนตอบพลางยิ้มกริ่ม

เมื่อได้รับฟังนางก็พยักหน้า ก่อนจะหันไปสั่งการเหล่าอาวุโสและศิษย์แห่งสำนักหงส์ขาวที่ติดตามมาด้านหลัง "อีกไม่กี่วันต่อจากนี้ พวกเจ้าจงพักอยู่ที่สำนักเขตกักกันอสนีบาตเก้าชั้นเถิด"

"น้อมรับคำสั่งท่านประมุข" เสียงขานรับดังขึ้นพร้อมกัน เหล่าอาวุโสและศิษย์เหล่านี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ติดตามประมุขของตนมาที่นี่ พวกนางจึงมีความคุ้นเคยเป็นอย่างดี รีบทิ้งตัวลงจากเรือเหาะวิญญาณเพื่อไปจัดการธุระส่วนตัวหรือไปพบปะมิตรสหายเก่า

หลังจากจัดการคนของตนเรียบร้อย เซียวหลีจึงเหาะตามสามีมุ่งหน้าไปยังวิหารมหาจักรพรรดิเทพ ทันทีที่ประตูวิหารเปิดออก หลี่ชิงจู๋ที่เฝ้ารออยู่นานแล้วก็ก้มกายลงคำนับอย่างนอบน้อม